Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (17) recepten (263) restaurant (42) Salade (26) studentenhap (17)

dinsdag 29 september 2009

De voorbereiding...



Zoals elk jaar is er ook nu een ware run op hutspot (lees: wortel, ui en klapstuk) de dagen voor 3 oktober. Je kunt er dus maar het best op tijd bij zijn.

zondag 27 september 2009

Gemak dient de mens..

Soms heb ik echt geen zin om te koken maar dan...
Als het gaat om uit eten is de keuze niet moeilijk maar met afhaal wordt het een stuk lastiger. Frieten en andere vette hap zijn aan mij niet besteed net als Chinees. De grillroom zal best lekkere broodjes shoarma produceren maar mijn twijfels over de hygiëne aldaar geven telkens de doorslag deze over te slaan en een goede pizzeria heb ik hier helaas nog steeds niet kunnen ontdekken.

Speuren op een bezorgsite brengt me bij Omonia voor Griekse broodjes en delicatessen, waar ik al eerder een pita gyros bestelde en met smaak verorberde.


Structuurkip als ik ben heb ik de neiging me meestal bij hetzelfde te houden maar nu besloot ik daar van af te wijken en koos een Spanakotiropita, bladerdeeg gevuld met feta en spinazie, en een pita Souzouki, pita met gekruid gehakt. De spanakotiropita vond ik niet bijzonder maar was precies wat je kunt verwachten bij de omschrijving. De souzoukiburger was heerlijk gekruid en met wat sla en lekkere tzatziki gewikkeld in een pita.

zaterdag 26 september 2009

De wereld gevangen in het internet

Natuurlijk weet ik hoe klein de wereld is geworden sinds internet, maar als het soms bewust tot me doordringt is het net alsof het besef er voor het eerst is.

Zowat alles en iedereen is te vinden. Dagelijks wordt de nieuwsgierigheid van velen bevredigd door het zoeken naar informatie over mens en ding waarbij specifieke sites een handig hulpmiddel zijn. Ik zal mijn handen niet wassen in onschuld en beken dat ook ik mijn nieuwsgierigheid soms via die kanalen bevredigd wil zien.

J. vertelde leuke anekdotes over wat hij met "zijn kids" deed tijdens de periode dat hij als au pair in Amerika zat en over wat ze zijn geworden.
Hoewel geïnteresseerd had ik al een paar jaar niet meer gezocht naar "de mijne" en besloot er mijn ge-update trukendoos op los te laten en daarnaast een facebook account aan te maken, en niet zonder succes.

Via Facebook en Youtube volg ik niet alleen een deel van mijn overzeese familie maar ook "de kids" waar ik stiekem toch een beetje trots op ben.
L. blijkt een rekenwonder die competitief met cijfers goochelt en E., geheel in tegenstelling tot wat ik ooit bedacht had kunnen hebben, ontwikkelt zijn talenten aan University of the Arts.



zondag 20 september 2009

Tom Kha Kai

Dat onverwachte ontmoetingen vaak het leukst zijn bleek wel toen ik S. bij toeval sprak. Nog voor het gesprek constructieve vormen aan begon te nemen nodigde hij me uit voor een lunch met zijn zelfgemaakte Thom Kha Kai.
Nu ben ik geen liefhebber van soep maar wel van gezelligheid en zo liep ik naar het pittoreske grachtje met de karakteristieke huisjes om te genieten van de allerlekkerste soep die ik ooit heb geproefd.

Tom Kha kai

  • 200 g kip, gaar
  • 50 g oesterzwammen
  • 3 stukjes dungesneden galanga wortel (Thai ginger)
  • citroengras, in stukjes van 2 cm, geplet
  • 2 limoenbladeren
  • 1 el gehakte koriander en lente ui
  • 3 chili pepers, dun gesneden of gedroogde chili vlokken
  • 20 g ui, in kwarten
  • 50 g tomaat, in kwarten
  • 2 el citroensap
  • 1 el vissaus
  • 1 el suiker
  • 2 cups kokosmelk
  • 1 cup kokoscrème
  • 1 tl kippenbouillon

Breng kokoscrème aan de kook en voeg de bouillon, limoenblad, citroengras, galangawortel en pepers toe.
Voeg na een minuut de kokosmelk toe, kook het geheel tot de kruidige geuren vrijkomen en voeg dan de kip, tomaat, ui en paddestoelen, de vissaus, suiker en citroensap naar smaak toe.
Schenk de soep in een kom, bestrooi met koriander en lente-ui.

woensdag 16 september 2009

Restaurant Sumo - Den Haag

Toen we na de lezing van Johannes van Dam een borrel dronken bij Camino Real bracht D. een lunch bij Restaurant Sumo ter sprake: voor een vast bedrag 3 uur lang onbeperkt sushi eten.
Mijn eerste gedachte bij dergelijk concept is die aan een woktent, waar ik ooit vanwege een familiefeestje was, en waar mensen zich tot mijn afschuw een slag in de rondte aten. Maar D. was eerder bij Sumo geweest en haar ervaring was positief.

Wegens Prinsjesdag was het in Den Haag een drukte van jewelste. Chauffeurs hadden zojuist de prominenten afgezet toen wij laverend langs de mensenmassa van het station naar de Prinsestraat liepen.

De rust in Restaurant Sumo waar wij ons op aanwijzing van een vriendelijke jongeman in de comfortabele banken lieten ploffen was een welkome afwisseling. Omdat D. en ik allesbehalve standaard zijn namen we respectievelijk een espresso en een cola en een espresso en een witte wijn.

In 6 gangen kun je per keer 5 verschillende sushi kiezen en voor een meerprijs onder andere sashimi en zeewiersalade. Omdat ik veel lekker vind blijft kiezen altijd en overal lastig maar door dit concept kun je veel proeven en is een groot deel van de kaart geheel tot tevredenheid van deze lekkerbek voorbij gekomen. Na drie gangen en drie uur verlaten we voldaan het restaurant.

Als we korte tijd onderweg te zijn meldt D. dat ze wat last heeft, niet dramatisch maar het zit niet lekker. Wanneer ik een paar uur later onderweg naar huis ben overvalt me een gevoel van misselijkheid. Er is bijna niets dat ik kan verzinnen wat ik erger vind dan de toiletpot te moeten omarmen dus ik houd me rustig. Na anderhalve dag begin ik me weer mens te voelen maar de gedachte aan sushi...

zondag 13 september 2009

What's Cooking - Schotse biefstuk

Toen ik nog in Friesland woonde was "Schotse biefstuk" een regelmatig terugkerend gerecht tot ik opeens helemaal genoeg had van biefstuk.
Nu, jaren later, bracht een bezoek aan de slager me weer op het idee.

Meng zes eetlepels sojasaus met een eetlepel whisky en een mespunt zwarte peper en marineer de biefstuk minimaal een uur.


Verhit 20 gram boter, halveer een paar tomaten, bak ze kort, neem ze uit de pan en houd ze warm. Dep de biefstuk droog met keukenpapier en zet de marinade apart.
Voeg 80 gram boter toe aan de boter in de koekenpan, verhit deze en bak de biefstuk op hoog vuur. Neem de biefstuk uit de pan en leg ze op een verwarmd bord.
Blus de boter af met de marinade en 4 eetlepels water en laat de jus opkoken. Lepel wat jus over de biefstuk en geef de rest er apart bij.

Bij de biefstuk serveerde ik behalve de tomaten, stokbrood en sla met een dressing van gelijke delen blanke balsamico, honing en mayonaise.

dinsdag 8 september 2009

Der Didi

Bij de blog Countryfile van mijn Mailmakker denk ik terug aan de jaren dat het hele gezin uren in de bus zat met meerdere overstappen en dramatische verbindingen richting de achterhoek.
Het was alsof ik terugkeerde naar een stuk rust, hoewel ik nooit in de achterhoek heb gewoond, en vond het geweldig in de weidse wereld en tussen de koeien.
Nog veel leuker vond ik het als het oud en nieuw was en we op nieuwjaarsdag langs familie, vrienden en kennissen gingen om nieuwjaar te wensen, de enige keer dat ik mijn best deed plat te praten, en al dat lekkere snoep te ontvangen.
Hoewel ik geen fan was van de Duitse televisie zijn de herinneringen aan Didi Hallervorden nog vers, kon en kan ik dit enorm waarderen.




maandag 7 september 2009

Hermitage in vogelvlucht

Op ons dooie akkertje reizen D. en ik af naar Amsterdam voor een bezoek aan de Hermitage. Op station Waterlooplein hoppen we binnen bij "De Hapjeshoek", een uitstekende Surinaamse afhaal, en genieten van een pastei kip.
Vanaf het station gaan we als twee 'suffe toeristen' op zoek naar de Hermitage en slagen er zomaar in er linea recta heen te lopen.

In de foyer is het een drukte van jewelste. "Dat belooft wat" denk ik en wissel de munt om voor twee entreekaarten.
Eenmaal binnen aanschouwen we een massa elkaar voor de vitrines verdringende bejaarde cultuursnuivers, kijken elkaar aan en besluiten dat dit bezoek "De Hermitage in vogelvlucht" wordt.
Ondanks dat bewonderen we de schitterende japonnen, snoezige muiltjes en het prachtige zilverwerk behorende bij "het ochtend ritueel".
Vanaf de tweede verdieping werp ik een laatste blik op de balzaal met al het moois terwijl mijn lieve vriendin me bezorgd vraagt niet te dicht bij de glazen balustrade te staan omdat ze hoogtevrees heeft.

Na ons bezoek aan de Hermitage wachten we op M. om gedrieën een drankje te doen. Zodra ze ons tegemoet komt rennen we door de stromende regen naar "Restaurant Dantzig" en ploffen neer aan de enige vrije tafel.
Naast de dubbele espresso nemen D. en ik wat te eten. D. kroketten met brood en ik een sandwich carpaccio.
De kritieken op Iens blijken niet voor niets slecht. Het brood bij de kroketten voelt oud, met mijn mes kom ik nauwelijks door het brood van de sandwich en de hoeveelheden verhouden zich niet tot de prijs.
Ik neem me voor om bij "Dantzig" voortaan liever te denken aan het gelijknamige maar absoluut gezellige café in Kopenhagen.

Spirit

Man gets tired
Spirit don't
man surrenders
Spirit won't
Man crawls
Spirit flies
Spirit lives when man dies

Man seems
Spirit is
Man dreams
Spirit lives
Man is tethered
Spirit is free
What spirit is man can be.


The Waterboys

woensdag 2 september 2009

Restaurant Koetjes & Kalfjes - Noordwijk

Midden in de restaurantweek word ik uitgenodigd een restaurant te kiezen om een van de dagen te dineren. De sterrententen en al het andere interessants zijn volgeboekt dus kies ik, ondanks de niet geweldige kritieken, Restaurant Koetjes & Kalfjes in Noordwijk.

Rond half zeven arriveren we in het restaurant met brasserie-achtige uitstraling en worden we via een "eng" trapje naar ons tafeltje in een iets hoger gelegen gedeelte van het restaurant begeleid.
"Niet teveel alcohol" denk ik gelijk, om bij het verlaten niet van het trappetje te donderen, iets wat ik zonder problemen kan visualiseren en het daar graag bij wil houden. Als niet veel later een groep naar hun tafeltje wordt gebracht en een van de dames naar boven struikelt, sterkt dit mijn gedachte.

Op mijn gemak bekijk ik de wijnkaart waar veel lekkers op staat, tot en met een Brunello van een paar honderd Euro. Om de gastheer niet op kosten te jagen neem ik een een Zuid Afrikaanse Boschendal Pavillon Chardonnay uit 2006. Ik vind hem een tikkeltje zoet maar toch goed te doen. Gastheer is de Bob en neemt een cola. Bij de vraag of we water aan tafel willen geef ik aan dat we graag een karaf kraanwater willen.

Bij het serveren van de drankjes brengt de vriendelijke serveerster een mandje brood, zowel wit als bruin, met olijventapenade en aioli.



Het restaurantweek menu is simpel, elk gang kent twee gerechten waaruit gekozen kan worden, vis of vlees.
Zo kies ik als voorgerecht de huisgemaakte zalmtartaar met zoetzure dressing van citroengras en een gefrituurde gamba en mijn gastheer de salade met Italiaanse ham en frisse meloendressing met pancetta, daarbij geroosterde minipaprika's en pestocroutons.



De zalm is goed van smaak en temperatuur evenals de salade en de gamba in tempura maar ik vind het gerecht wat klein. Gastheer is over zowel de smaak als de grootte van zijn voorgerecht tevreden.

We genieten wat na, keuvelen wat en luisteren naar de moderne muziek die door het geroezemoes nog net hoorbaar is.

Het duurt niet lang voordat de hoofdgerechten worden geserveerd .
De door mij gekozen zeebaarsfilet is op de huid gebakken en ligt op een bedje van aardappelsalade met crème fraîche en bieslook, bijgaand een glaasje Hollandse garnalen.
De vis smaakt voortreffelijk maar de aardappelsalade kan me niet bekoren, ze smaakt naar in boter gegaarde aardappeltjes en is flauw.
Disgenoot heeft een runderentrecôte van de grill met bearnaissesaus en gekonfijte aardappeltjes. De aardappelen van disgenoot zijn juist zo zout dat hij dit meldt maar zijn entrecôte is mooi rosé, mals en licht gepeperd. De bearnaissesaus bij zijn gerecht begrijpen we beiden niet.



Als side dishes kiezen we zowel de huisgemaakte frieten met "old style" honingmosterd mayonaise, die we heerlijk vinden en een groene salade van de Chef bij.



Met een tevreden zucht leun ik achterover. Ondanks dat de hoeveelheden niet bijzonder groot zijn zit ik vol en ben ik blij dat ik als nagerecht een parfait van tonkabonen met een saus van Tia Maria heb gekozen, ijs glijdt tenslotte naar binnen zeg ik altijd. Tafelgenoot is door de aardbeien overstag gegaan voor de sinaasappel panna cotta met chocoladesiroop en verse aardbeien.



We genieten van het heerlijk zoets en wanneer we het dineren besluiten met een een espresso en een koffie verkeerd komen we tot de conclusie dat we ondanks de eerder gelezen kritieken lekker hebben gegeten op goed bistro niveau.