Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (268) restaurant (42) Salade (27) studentenhap (17)

woensdag 29 september 2010

Dockumer kofje

De dagen worden korter en de temperatuur daalt gestaag. Warme vesten worden tevoorschijn gehaald en kachels en haarden komen tot leven. Knusse tv avonden vervangen het buitenleven. Mooie momenten om het standaard kopje koffie te vervangen voor een beetje extra.


  • 8 tl bruine basterdsuiker
  • 4 borrelglaasjes beerenburg
  • 5 dl verse, hete koffie
  • 1½ dl slagroom
  • 2 tl suiker
  • fijn bruin kandijgruis

Doe de bruine basterdsuiker in glazen en schenk er de beerenburg bij. Giet de hete koffie erop en roer goed door elkaar. Laat ca. 1½ cm slagroom over de bolle kant van een lepel op de koffie lopen en strooi er wat kandijgruis op.
Roer de Dockumer kofje niet maar drink de hete koffie onder de room vandaan.

zondag 26 september 2010

Verborgen

Tranen met tuiten
diep van binnen
Je wilt het niet uiten
het verdriet mag niet winnen

De drang om te huilen
voelt sterk en intens
De muur om te schuilen
brokkelt af en de wens
het geluk te vinden
wordt sterker dan sterk
maar laat zich niet dwingen
door ratio beperkt

Erkenning van mogen
zijn wie je bent
Geen kwestie van gedogen
maar ‘n oneindig moment


© Christel

zaterdag 25 september 2010

Onweerstaanbaar

Ik ben redelijk gedisciplineerd als het gaat om eten. Drie maaltijden per dag zoals het hoort. Of althans, zoals men zegt dat goed voor je is. Met twee ons groenten en matig met vet, zout en suiker. Jamin met al dat lekkere drop en kindersnoep loop ik moeiteloos voorbij. En ook de Bonbonnerie met de lekkerste chocola, de deli en de tapasbar met het heerlijke hartigs vormen geen enkel probleem.
Maar er is elke jaar een periode dat het faliekant mis gaat met de discipline. Dan is er geen houden aan en worden grenzen genadeloos overschreden.

Als ik de discountsuper binnen loop schiet als een bliksemschicht de gedachte "Kikkers en muizen!" door mijn hoofd. En hoe kan het ook anders want het is tenslotte al september dus ruimschoots tijd voor Sinterklaas snoep en strooigoed. En ja, met de twee zakken die ik in mijn mandje werp ben ik natuurlijk guilty as hell.

woensdag 22 september 2010

Pomodori-basilicum-tortellini soep van Marc

Als Marc van der Linden meldt dat hij heerlijke pomodori-basilicum-tortellini soep heeft gemaakt dan wil ik graag zijn recept. En Marc is de beroerdste niet dus schrijft hij voor de liefhebber zijn recept uit.

  • 5 vleestomaten, ontveld, in blokjes en zonder zaadjes
  • 2 el basilicum-olie

  • 2 teentjes knoflook, geperst

  • 2 blikken pomodori tomaten a 800 gram

  • 7 dl tomatenbouillon
  • 1 el oregano

  • 1 el basilicum

  • peper naar smaak

  • 3 el tortellini


Verhit de basilicumolie en fruit daarin de knoflook, voeg de vleestomaten toe en laat tot 2/3 inkoken. Voeg de pomodori en de bouillon toe en laat weer iets inkoken.
Voeg oregano en basilicum toe en meng met de staafmixer tot een gladde massa. Zeef de soep en breng zonodig op smaak met peper en wat suiker.
Gaar de tortellini in de soep toe, voeg naar believen room toe en garneer met verse basilicum. Smakelijk!

maandag 20 september 2010

Yellow fin sole met pesto en courgette

Dit recept, dat ik op een paar punten aanpaste, haalde ik uit het 'allerhandigste', nou ja, blad van een grootgrutter.

  • olijfolie
  • 2 courgettes, in plakken
  • 2 tenen knoflook, geperst
  • 2 el pesto
  • 4 yellow fin sole filets
  • 125 ml slagroom
  • handvol pecannoten, gehakt

Verwarm de oven voor op 200 graden en vet een ovenschaal in. Verdeel de courgette en de helft van de knoflook in de ovenschaal. Schenk de slagroom erover en bestrooi met zout en peper. Bak de courgette ca. 10 minuten.
Meng de pesto met de rest van de knoflook en de pecannoten en bestrijk de vis ermee.
Verdeel de vis over de courgette en bak deze in ca. 8 minuten gaar.

zaterdag 18 september 2010

Soms is het leven net een klucht

Dit keer kook ik niet alleen voor mijn moeder maar ook voor een vriendin, een vroegere buurvrouw. Een buurvrouw waar ik als klein meisje regelmatig appeltaart voor bakte.

Op de borden yellow fin sole met pesto en pecannoten, rijst en courgette vertel ik de dames. Door tijdgebrek heb ik in plaats van zelf pesto te maken wat gefröbeld met een paar lepels pesto uit een potje waar ik een gehakte teen knoflook en een handvol gehakte pecannoten door heb gemengd.

"Pepernoten" zegt G. peinzend. "NEE PECANNOTEN!" denk ik maar ik reageer uiterst kalm.
De rijst is gekookt in bouillon. "Bouillon." zegt D. "En in wat voor bouillon moet dat dan?" "Dat maakt niet uit." antwoord ik, "Wat je lekker vindt."
"En waar is de jus?" vraagt D.
"Jus?" roep ik uit terwijl ik met moeite afgrijzen onderdruk. "Ja, de jus voor over de rijst" verklaart D. Een forse frons tekent nu mijn voorhoofd. "Jus bij rijst daar heb ik nog nooit van gehoord." meld ik.
"Nee" zegt D. "Er hoort kerriesaus over maar daar kan ik niet tegen dus neem ik altijd jus." Zelfs mijn moeder kijkt mij nu met een blik vol ongeloof aan.

"Er zitten botjes in" zegt D. terwijl ze een stukje pecannoot van haar tong vist en op de rand van het bord deponeert. Op mijn reactie dat het pecannoot is reageert ze niet.
"En horen die velletjes daar wel om?" vraagt ze terwijl ze met haar vork naar de courgette prikt en behoedzaam met het mes de schilletjes verwijdert en die naast de pecannoot schuift.

Ik schakel over op de automatische piloot en eet met smaak verder. Want smaken doet het, daar zijn we het gelukkig allemaal over eens.

zaterdag 11 september 2010

Italiaanse hamburger



Een gehaktbal was een optie maar een hamburger een betere. Ik mengde gehakte oregano en basilicum met Parmezaanse kaas, een snufje zout en wat olijfolie. Snipperde een halve ui en hakte een halve tomaat om dit samen met de kruiden door het gehakt te mengen en het geheel plat te slaan. Ik bakte de fikse burger naast wat courgette en tomaat in de grillpan en maakte hem af met een plak mozzarella.

dinsdag 7 september 2010

zondag 5 september 2010

Bruschetta en tomatensalsa

Schreef Chris over budgeteten en restverwerking. In het kader van het eerste kocht ik geheel tegen mijn principe brood bij de supermarkt. En wel 'twee halen, één betalen' van een merk dat beweert dat je er een goede start mee maakt. Yeah Right! Om op safe te spelen kocht ik de witte variant want van bruin brood eet ik alleen het heel donkere en die optie is er niet.

Ik eet zelden wit brood en dan alleen de dagen dat er weinig energie wordt verbrand. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat de voedingswaarde ervan mij een werkdag op de been kan houden. Maar misschien sla ik met die gedachte de plank wel mis. Met alle brood is een ding hetzelfde. Ik houd de kapjes ervan over want daar heb ik een verschrikkelijke hekel aan wegens... geen idee eigenlijk. Normaliter mik ik ze dus weg maar in het kader van restverwerking maak ik er bruschette van en tesamen met tomatensalsa laat ik het mij bijzonder goed smaken.

zaterdag 4 september 2010

Salade met (satans)kip

Een restje kip en wat sla resulteert in een salade met (satans)kip. Een variatie op die van RJ en pittiger dan ik het eerder maakte.
Ik meng voor de marinade een halve deciliter kippenbouillon met 1 el citroensap, 1 el ketjap, 2 tl gedroogde chili vlokken, 1 tl sambal, 1 el bruine basterdsuiker een halve gesnipperde ui en 2 gehakte tenen knoflook. Ik snijd een kipfilets aan stukjes en laat dit een uur marineren. Verhit daarna wat olie en bak de kipfilet op hoog vuur rondombruin en gaar.

donderdag 2 september 2010

Balans


Zoveel zin als ik gisteren in vandaag had, zo weinig is er van over. Ik kan wel stellen dat ik een rothumeur heb. Berusten is geen optie en ik besluit er een flinke lichamelijke actie tegenover te zetten. Omdat de piepers bijna op zijn is een fietstocht naar Het Groene Hart snel bedacht en garantie voor voldoende beweging om lichaam en geest weer in balans te krijgen. Maar eerst een gesprekje met GJ. Altijd goed voor een dosis rust, zaken die besproken en bevestigd worden en degelijk advies.

Een korte blik op de weersvoorspelling vertelt me dat de wind matig zal zijn. Niet geheel onbelangrijk. En zo fiets ik op mijn gemakje stad uit, polder in. En een makkie is het want als ik denk dat ik nog zeven kilometer te gaan heb blijken dat er nog maar vier te zijn.

Mijn eerste stop is de markt in Woubrugge die met een drietal kramen klein te noemen is. Na wat wikken en wegen scoor ik een lekkerbekje en halverwege het verorberen ervan wens ik dat het een zoute haring is. Helaas.
De volgende stop is de boerderij waar ik behalve Frieslanders rode bieten, nieuwe appels, bonen en een rode kool meeneem voor dit allerlekkerste recept. Tevreden met mijn buit keer ik huiswaarts. Tweeentwintig kilometer met twee vingers in de neus. Prima toch!