Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (268) restaurant (42) Salade (27) studentenhap (17)

zondag 30 oktober 2011

Pauze

Aangenaam keuvelend wandelen RJ en ik naar De Bontekoe, bruin, knus en warm, om voor het diner nog een borrel te drinken.

Zodra wij over de drempel van de kroeg stappen word ik aangeklampt door een wat oudere dame waarbij de alcoholdampen zowat uit haar oren stomen. En na wat blablabla over mijn shawl vraagt ze kirrend terwijl ze naar RJ kijkt: "Is dat je lover?" Zij en haar partner op leeftijd en niet bepaald onbemiddeld, hebben duidelijk hele andere zaken in de zin en ik voel mij licht onpasselijk. Voorzichtig schuifel ik met mijn biertje achter een tafel om mijn eigen ruimte te creëren. Ik laat de spanning van de dag van mijn schouders glijden en verheug mij op de komende dagen.

Na een uur lopen we op ons gemak naar de andere kant van het stadscentrum, richting het restaurant dat wij in gedachten hebben maar waarvan bij beiden de naam is ontschoten. Eenmaal op het Noordeinde besluiten wij in plaats daarvan en gedreven door vermoeide voeten het diner te gebruiken bij Djebena, een Oost-Afrikaans restaurant. Het restaurant waar wij hartelijk worden onthaald is voor een dinsdagavond redelijk gevuld met vooral expats.

Om in de cultuur van het restaurant te starten nemen wij een Mongozo bier. RJ een Mongozo Quinua, een door Boliviaanse Inca´s gedronken bier en ik een Mongozo Banana. Dit bananenbier is een traditioneel bier van de Massai in Kenia en Tanzania met als belangrijkste ingrediënt de OK-banaan waardoor dit product het Fair Trade keurmerk mag dragen. Bij de eerste slok die ik proef denk ik meteen terug aan de zakken bananenschuim die ik in een ver verleden in grote hoeveelheden at totdat misselijkheid erop volgde.

Als hoofdgerecht kiezen we Zigni, rundvlees in rode saus, pittig en rijk aan kruiden die wij met de hand en een traditioneel bereidde pannenkoek, de indjera, eten. Het vlees is mals en pittig maar goed te doen en de groenten smaken precies zoals ze horen, heerlijk dus. Hoewel de hoeveelheid wat miniem lijkt is ze ruim voldoende, de koolhydraten van de indjera vullen behoorlijk.

We sluiten af met koffie uit een djebena, de koffiekruik waar in Eritrese cultuur traditioneel koffie wordt gezet.

Geen opmerkingen: