Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (17) recepten (263) restaurant (42) Salade (26) studentenhap (17)

woensdag 31 oktober 2012

Een lekker caloriebommetje


Penne met kaassaus, champignons en spekjes

150 g penne
125 g champignons, in kwarten
125 ml room
100 g spekreepjes
80 g brie
Bak de spekreepjes uit, schep ze uit de pan en zet ze apart. Voeg een lepel water toe aan het bakvet en roer het aanbaksel los. Schenk de room en brie erbij en laat al roerende op zacht vuur smelten. Bak de champignons kort en kook de penne al dente.
Serveer de penne met de kaassaus en de champignons en bestrooi met de spekreepjes.

dinsdag 30 oktober 2012

Uit zicht

Het is jaren geleden dat ik dagelijks genoot van een bijzonder plaatje. Vooral tijdens de overgang van herfst naar winter en in de winter kon ik op de vroege ochtend in alle stilte genieten. Op zijn mooist door rood-en paarsblauwe luchten omlijst begon mijn dag met het schilderachtig uitzicht op Kasteel Doorwerth.


Het is fris maar de tocht is kort en de groene omgeving geeft energie. Terwijl ik mijn fiets parkeer werp ik een blik over mijn schouder op de schoorsteen van de vlamoven die allang niet meer in gebruik is, vervangen door een gasoven. Perfectie boven nostalgie.

Van het kasteelbezoek als klein meisje staat mij alleen de kasteelgevangenis met het spijkerplafond nog helder voor de geest. Bizar.

Het eerste vertrek dat wij betreden spreekt mij tegelijk het meest aan. De keuken met daarnaast de provisiekelders. Ik stel mij het keukenpersoneel voor, druk in de weer met het bereiden van bourgondische maaltijden van ‘zelf’ geschoten wild.


Vertrek na vertrek probeer ik mij een beeld te vormen van de mensen die in dit kasteel hebben geleefd en verbleven. Visioenen van een bourgondische leefstijl doorweven van jachtpartijen en eetfestijnen in de ridderzaal, met veel wijn en bier. Dansend op de door de minestreel gemaakte muziek op zijn horlepijp.


Walmende sigaren in de herenkamer waar de heren hun zakelijke beslommeringen afhandelen.


Volgens Britse onderzoekers spookt het op Kasteel Doorwerth. Een van de rondwarende geesten zou van een jong meisje zijn dat binnen de muren van het kasteel verhongerde. Haar geest zou vooral gezien zijn in de ridderzaal en jachthal in de noordelijke vleugel.

Kasteel Doorwerth is een 13de eeuwse waterburcht gelegen in de uiterwaarden bij Arnhem en maakte oorspronkelijk deel uit van het omvangrijke domeinbezit tussen Wageningen en Arnhem, eigendom van de hertogen van Gelre. Het oorspronkelijke kasteel bestond enkel uit een zaalburcht en een voorburcht. Rond 1400 werd de zaalburcht in noordelijke zijde uitgebouwd en rond de 15de eeuw werd het kasteel uitgebreid waardoor vier vleugels rond een binnenplein ontstonden. Omstreeks 1640 werd het poortgebouw, het koetshuis en de stal op de voorburcht toegevoegd.


maandag 29 oktober 2012

Maar wat is Fair?

Het is Fairtrade week. Op de website van Max Havelaar lees ik dat de Gemeente Venlo de titel Fairtrade gemeente in de wacht heeft gesleept en dat fairtrade staat voor: genieten, duurzaam en overal verkrijgbaar. Verder is het de bedoeling dat we ons deze week aangespoord voelen meer fairtrade producten te kopen. Het is een prachtig streven producten te kopen voor een eerlijke handel en productprijs maar hoe eerlijk is deze handel eigenlijk?

Het rapport “Fair Trade Without the Froth” van het Institute of Economic Affairs beschrijft fairtrade als een kostbare, ondoorzichtige onderneming. De resultaten zijn moeilijk te bewijzen en de criteria weerspiegelen vooral het standpunt van westerse consumenten en niet de behoeften van arme boeren. Het rapport stelt tevens dat vrije, ongesubsidieerde internationale handel de belangen van de armste regio's het beste dient op voorwaarde dat radicale hervormingen als goed bestuur, uitdrijven van corruptie en het wegnemen van handelsbarrières worden doorgevoerd."

Keurmerken zijn duur en er moet aan eisen worden voldaan om ervoor in aanmerking te komen. Kleine boeren kunnen dat vaak niet en kunnen zich zodoende niet bij een coöperatie aansluiten. Ontwikkelingsorganisaties bieden scholing om deze boeren op te leiden zodat zij zich alsnog bij coöperaties aan kunnen sluiten maar de scholen staan vaak op ver gelegen plekken waar in een taal gesproken wordt die de boeren vaak niet spreken.

De verbetering voor boeren die zich wel aansluiten is relatief. De voorzitters van de coöperaties zijn machtige mensen die vette bonussen ontvangen terwijl de omstandigheden voor de boeren die deelnemen in de coöperatie nauwelijks verbeteren. Beloofde voorzieningen blijven uit en materiaal dat stuk is wordt niet gerepareerd.



zondag 28 oktober 2012

Gewoon Zilli

Ik ben niet bepaald onder de indruk van de inrichting van Caffé Bar Zilli van het restaurant dat in de omgeving erg goed bekend staat. De houten stoeltjes die er net zo goed authentiek Hollands als Italiaans uitzien staan op een vloer die best een dweil kan gebruiken aan vrij smalle tafeltjes dicht op elkaar waardoor ik in moet schikken als gasten aan het tafeltje achter mij plaatsnemen. En er wordt gedekt met servetten van grof katoen die weliswaar schoon maar slordig gevouwen zijn. Gezelligheid klinkt alleen van de bovenverdieping en op mijn vraag of het mogelijk is daar plaats te nemen verneem ik dat 'de rechtbank' daar van een besloten buffet geniet.

Ook de kaart vind ik, in tegenstelling tot mijn verwachting, niet uitgesproken anders. Brood met geitenkaas, tonijn, zalm, mozzarella of Parmaham prijkt op de meeste menu´s net als Insalata Caprese en Vitello Tonnato, Pasta Bolognese en Pasta Olio Aglio. De pasta van de dag is een Tagliatelle met gegrilde groenten en geitenkaas. De kwaliteit moet wel goed zijn vermoed ik.

Ik bestel een Chardonnay terwijl ik nog even naar de kaart tuur om mijn keuze te bepalen. Door mijn beperkte tijd en het vermoeden van taart in het verschiet valt de keuze op Insalata Caprese en schuift de zakenlunch naar een volgend moment.


De Chardonnay is fris maar vooral zuur en bevalt mij niet bepaald. De salade van buffelmozzarella, tomaat, en mesclun is zowel rijk aan verse groene kruiden als aan olie en voorzien van vers brood. Ik vind de salade niet meer dan een doorsnee caprese die er ook qua smaak niet uitspringt. Wellicht kan een bezoek aan de traittoria mij beter bekoren.

Ik vervolg mijn weg maar arriveer te laat bij mijn volgende afspraak met taart maar dat schijnt chic te zijn.

dinsdag 23 oktober 2012

Een handjevol

Koken met een handjevol kliekjes.
Bak een handjevol spekjes uit, schep ze uit de pan en zet ze apart. Voeg een lepel water toe aan het bakvet en roer het aanbaksel los. Schenk er een scheutje kookroom bij, een handjevol geraspte Parmezaanse kaas en een handjevol brie in blokjes.
Laat de kaas al roerende smelten en voeg dan een handjevol beetgaar gekookte en gehalveerde spruitjes toe en warm goed door.
Kook ondertussen een handjevol tortellini.
Serveer de tortellini met de saus en verdeel er de uitgebakken spekjes over.




maandag 22 oktober 2012

Heb je een hart meld je dan aan!


Maandag 22 oktober 2012 gaat de boeken in als de warmste 22 oktober ooit maar het kan nog veel warmer. Vandaag is de start van de donorweek. De wachtlijsten voor een donororgaan zijn lang en voor sommige patiënten bijna uitzichtloos.

Ben jij nog geen donor maar heb je wel een hart, meld je dan nu aan!

zaterdag 20 oktober 2012

Met een twist

Het zijn soms kleine dingen waardoor je diep wordt geraakt, soms onverwacht, soms niet te herleiden en soms hoeft dat ook niet.

Comfort Food, ik heb er vaak over gehoord maar daar zelf nog nooit aan toe gegeven. Ook nooit de behoefte gevoeld. Nu is een mooi moment dat eens wel te doen met een vleugje nieuwsgierigheid naar het effect.

Op zoek naar comfort food speur ik het internet af naar ideeën en recepten. Mac and Cheese staat fier bovenaan de lijst maar kan mij door de eenzijdigheid eigenlijk niet bekoren. Toch ga ik overstag bij het lezen van dit recept. Mac and Cheese van Martha Stewart, met een twist, dat wel.

Mijn bevinding is duidelijk anders dan die van de gemiddelde Amerikaan. Geen Mac and Cheese for comfort meer in het vervolg maar liever iets culinairs met verfijnde smaakjes om echt blij van te worden. En de olijf, die ik niet zo lekker vind in dit gerecht, zou ik vervangen door salami.

  • 60 g roomboter

  • 1 blik tomatenblokjes, uitgelekt

  • 80 g olijven, gehakt

  • ½ tl gedroogde oregano

  • 230 g macaroni

  • 1 teen knoflook, geperst

  • 30 g bloem

  • 475 ml melk

  • 30 g Parmezaanse kaas, geraspt

  • 200 g feta, verkruimeld

  • Zout en peper naar smaak


  • Verwarm de oven voor op 200°C en beboter een ovenschaal.
    Meng in een kom de tomaten, olijven en oregano. Kook de pasta al dente, laat uitlekken en doe terug in de pan. Smelt boter, voeg de knoflook toe en fruit deze een minuut mee.
    Voeg onder constant roeren de bloem toe, meng er de melk door en de Parmezaanse kaas en breng al roerend aan de kook. Temper het vuur en laat zacht kokend en onder voortdurend roeren de saus in 3 minuten indikken. Haal de pan van het vuur en meng er het tomatenmengsel door en breng op smaak met zout en peper.
    Schenk de saus bij de pasta, meng het goed en schenk in de ovenschaal. Bestrooi de pasta met feta en bak nog 20 minuten in de oven.


    vrijdag 19 oktober 2012

    Met geloken ogen



    De temperatuur is aangenaam maar verder is het grijs, grauw en druilerig. Ieder uur gluur ik langs de gordijnen om te zien of het al opklaart. De afstand naar de Stadsgehoorzaal is weliswaar kort maar onthaald op een regenbui voelt dat heel anders.
    Onder het licht van de lantaarns glanst de stoep van het vocht maar is het droog als ik op mijn fiets stap naar het centrum. Vrolijk kletsende fietsers met dezelfde richting als doel luiden de koopavond in die langzaam op gang komt en ik zigzag mij door het verkeer.

    Ik parkeer mijn fiets terwijl vrolijke deuntjes mij tegemoet komen. Naast de deur van de stadsgehoorzaal speelt een accordeonist in ruil voor een fooi en hoewel het genre van de avond totaal anders zal zijn doet het de stemming goed.

    Binnen is het een drukte van jewelste, een werkstudent hangt mijn jas in de garderobe en ik begeef mij naar de grote zaal om deze aandachtig te bekijken terwijl een vloed van klanken als een waterval over mij heen stort.

    Onder luid applaus betreedt dirigent Hans Graf de zaal waar het geroezemoes verstomt en de lichten dimmen. Prachtig zijn de bewegingen waarmee hij blazers en slagwerkers door de Intrada van Van Otterloo leidt en de muziek waarop zij ons trakteren.

    Als Alexander Gavrylyuk (1984, Oekraïne) de zaal betreedt ontluikt er een merkbaar gevoel van opwinding. De verwachting van het publiek is hooggespannen. De jonge pianist, nog geen dertig jaar oud, is tenger en blikt met een vriendelijk en open gezicht de zaal in.
    Zacht en ingetogen, uitbundig en vol vuur beroert de meesterpianist de toetsen van de vleugel. Eén met de muziek, gevangen in het spel deelt Alexander Gavrylyuk met ons zijn passie. Met geloken ogen probeer ik elke klank te absorberen om maar niets te missen van Robert Schumanns pianoconcert in a op. 54.



    Helaas op youtube geen video van Alexander Gavrylyuk met dit pianoconcert maar wel iets anders prachtigs.

    dinsdag 16 oktober 2012

    Hoe krom is wat recht lijkt.

    “Wat eten we vandaag?”

    Een veel gestelde vraag en voor velen van ons als vanzelfsprekend. Voor een miljard mensen in de wereld is het maar de vraag of er eten is, laat staan de keuze van een gezonde maaltijd.

    Het is vandaag Internationale Wereld Voedseldag!
    Op deze dag, in 1979 door de FAO opgericht, wordt aandacht gevraagd voor de wereldwijde voedselproblematiek en solidariteit gevraagd voor de strijd tegen honger, ondervoeding en armoede.

    Tegengesteld en tenenkrommend zijn de berichten die recentelijk mijn oog passeerden. De Wereldbank, de grootste ontwikkelingsorganisatie ter wereld, moet een einddatum prikken waarin extreme armoede uit de wereld moet zijn geholpen terwijl die zelfde Wereldbank door het steunen van rijke investeerders de allerarmsten van hun land berooft. Boeren worden onteigend, onder dreiging en zelfs met geweld van hun land verjaagd zonder dat daar iets tegenover staat.

    Oxfam Novib doet een oproep tot een tijdelijke stop op opkoop van vruchtbare landbouwgrond in arme landen. Want vruchtbare grond is daar weldegelijk. Echter door opkoop wordt het overgrote deel van de opbrengst geëxporteerd waardoor de investeerder rijker wordt, de armoede in stand wordt gehouden en dit voor de bevolking zelfs tot meer honger leidt. Dat wij deze problematiek niet als een ver van mijn bed show mogen bestempelen bewijst het feit dat Nederland de Wereldbank voor 2 procent financiert.

    maandag 15 oktober 2012

    Apetite

    Ondanks dat de griep niet doorzet verlies ik mijn eetlust totaal. Geen greintje zin in het een of ander is voor mij als 'eeuwig hongerige' een totaal nieuwe ervaring. Zelfs een in aangenaam gezelschap verpozen in theehuis Rhijnauwen met de uitgebreide lunchkaart onder mijn neus brengt daar geen verandering in.
    Terwijl ik inmiddels ruim een week na mijn gevoel van ongemak al zappend langs de tv-kanalen mijn warme hap naar binnen duw houd ik halt bij een kookprogramma met Nigel Slater. De gerechten die ik voorbij zie komen doen mij watertanden. Na een week leegte juich ik stilletjes en maak ik een voorzichtige start met courgette op toast.

  • 250 g courgette, drooggedept en in de lengte in dunne repen



  • 1 limoen, geperst en de helft van de schil geraspt



  • 8 basilicum blaadjes, gekneusd



  • 4 el olijfolie



  • 1 plak geitenkaas, verkruimeld



  • 4 plakken brood




  • Meng een dressing van het sap en de rasp van de limoen, basilicum en olijfolie, breng op smaak met wat zout en verkruimel er de geitenkaas door. Roer het geheel voorzichtig.
    Verhit wat olie en bak de courgette goudbruin. Haal de courgette voorzichtig door de dressing. Rooster het brood en bekleed met de courgette en besprenkel met de dressing.

    maandag 8 oktober 2012

    De dag van...




    Het is vandaag de "Dag van de Klassieke Muziek", ook wel bekend als de "Dag Van De Kamermuziek". Deze dag wordt door Muziekcentrum Nederland in het Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam een bijeenkomst georganiseerd voor musici, dirigenten, componisten en concertorganisatoren. Iedereen die zich bezig houdt met kamermuziek.

    Voor de liefhebber die net als ik niet musiceert maar wel graag luistert via Jean Sibelius een bijdrage aan een mooie dag.

    dinsdag 2 oktober 2012

    In de husselpot



    "maar maak je dan wel hutspot?" vraagt M. En hoewel ik het eigenlijk niet van plan ben verander ik door deze vraag van gedachte met als voorwaarde dat het anders moet als anders. Verschillende opties, van een andere presentatie tot verschillende bereidingswijzen passeren de revue tot ik op het originele recept stuit. Gek genoeg heb ik hutspot zo nog niet eerder bereid en de keuze is gemaakt. Het originele recept is er een met witte bonen en pastinaken en zonder piepers want die kenden ze destijds nog niet. De varkenspootjes die het spek en de klapstuk vergezellen laat ik achterwege.

    • 400 g witte bonen
    • 300 g mager spek
    • 300 g klapstuk
    • 1 k winterwortelen, in stukken
    • 500 g pastinaken, in stukken
    • 500 g uien, in ringen
    • zout, peper
    Week de bonen een nacht en kook ze met het spek en de klapstuk bijna gaar. Haal het vlees uit de pan, snijd in stukken en doe weer terug. Voeg de wortelen, pastinaken en uien toe en kook op zacht vuur gaar. Giet overtollig vocht af, hussel voorzichtig door elkaar en breng op smaak met zout en peper.