Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (267) restaurant (42) Salade (26) studentenhap (17)

woensdag 27 maart 2013

Sa ist...





Ondanks dat 'wijze' mannen ons anders willen doen geloven is de crisis nog lang niet ten einde. Landen worden 'gered' en banken overeind gehouden maar ten koste van wat? Of eigenlijk: ten bate van wat? Van macht voor de heren bedenkers van de politieke unie, van multinationals die via machtige lobby de dienst uitmaken en het casinokapitalisme of van de burger? Zeker is dat de weerstand onder burgers steeds groter wordt en zich steeds meer pressiegroepen vormen. Onzekerheden spelen een steeds grotere rol. Maar een ding is wel zeker en dat is de wijsheid op het tegeltje.


dinsdag 26 maart 2013

Een reisje langs herinneringen


Zoals vaker geldt is drie keer scheepsrecht en zo stadten G. en ik na twee afgezegde afspraken ons na maanden de blaren op de voeten in de Arnhemse binnenstad. Een kleine reis langs herinneringen.

Het is guur als we in de betonnen kolos dat het busstation voorstelt uitstappen. Met ferme pas lopen we naar het centrum om ons in de winkels met warmte te omhullen. Op het korte lijstje met hebbedingetjes na hebben we geen absoluut doel dus wijk ik met plezier af van de Rijnstraat en de Ketelstraat op zoek naar herkenning en vernieuwing.

Na vijfentwintig jaar moet ik regelmatig goed kijken in welke zijstraat of steeg we zijn en zoek ik naar herkenningspunten. Bij Hartleys in het Hemelrijk lijkt de tijd stil te hebben gestaan en elk zeepje nog op hetzelfde plekje te liggen, precies zoals ik mij herinner. Ik moet er om grinniken. Kledingwinkel Art lijkt wat hipper en zeker kleurrijker met niet meer alleen keuze uit zwart, zwart en zwart of kleuren zo donker dat ze tegen zwart aanschurkten. Platenzaak Dollhouse waar ik uren zoet kon zijn met graven in de bakken vol elpees met ultieme meesterwerkjes en bootlegs is verdwenen. Het kan niet anders dan een gemis zijn voor de vaste klanten die eerder stamgasten leken, sjeggies rokend aan de toonbank, luisterend naar dat wat in geen hitlijst te horen was en naar wat Bert en Gerda allemaal wisten te vertellen. En dan "het Bakkertje". Het fijne, nostalgische winkeltje met de bakkerij waar het lekkerste brood wordt gebakken en natuurlijk de grofjes.



zaterdag 23 maart 2013

Van kou en kaarslicht



Snijdend koude wind raast door het land. Ik voel het zelfs door de rits van mijn laars als ik mij diep weggedoken in de kraag van mijn jas met ferme pas naar de plek van bestemming spoed waar het warm is en de koffie klaar staat. De eerste cursusochtend gaat van start. De groep is gezellig, het thema interessant en debatten worden al snel gevoerd. De tijd vliegt.

De uren maken de wind milder terwijl het noorden zon ziet en het zuiden des lands sneeuw verwacht. De winter lijkt een eeuwigheid te duren waardoor actie tussen 'van deur tot deur' tot een minimum wordt beperkt. En zodra ik de deur van mijn optrekje weer achter mij dichttrek besluit ik de elementen van de natuur vandaag niet meer te trotseren. De overige uren van de dag die tevens de dag van "Earth hour" is worden besteed aan cocoonen.

donderdag 21 maart 2013

Ketelbinkie

Het was even wachten op de specialiteit van maart van de Echte Bakkers van Zuid-Holland maar het was het wachten waard. Bakkers Van Ballogoie, Hazenberg en Herweijer voelden zich getriggerd door het brood "Ketelbinkie" en gingen op zoek naar het recept.

Vanaf de middeleeuwen heeft de Rotterdamse haven veel invloed op het leven van de mensen in de stad. In het lied: "Toen wij van Rotterdam vertrokken" worden de herinneringen van de alom bekende Rotterdamse straatjongen Ketelbinkie, die voor het eerst meeging op de grote vaart, bezongen.


Het recept voor dit bijzondere brood bevat behalve hazelnoten, krenten en rozijnen ook rommelkruid waardoor het een karakteristieke rode kleur krijgt. Het brood is bestrooid met een mengsel van kaneel en suiker en krijgt daarmee een smaak die mij doet denken aan sinterklaastijd. Desalniettemin een heus smulbrood.

maandag 18 maart 2013

Grote Poes


Het kostte nogal wat bloed, zweet en kattenharen maar Grote Poes vocht zich terug op zijn plek in de schuur ondanks dat onze ongenode gast regelmatig zijn kop om de hoek stak om ons van een van zijn serenades te bedienen. Toch zag Grote Poes er allesbehalve blij uit en raakte hij zijn etensbak nauwelijks aan. Tot hij ineens helemaal niet meer verscheen. Tuttebel To staart sindsdien met een hoopvolle blik uit het raam en samen met Lara checkt ze meerdere keren per dag de schuur. Helaas biedt een bezoek aan het dierenasiel helderheid: onze lieve Grote Poes is niet meer.


Het hele verhaal over Grote Poes lees je hier: Wherever I lay my hat hier: Hervonden liefde hier: Liefdeslied hier: Bikkel hier: In gesprek en hier Vijandige overname

zondag 17 maart 2013

(Niet) Dende(rend) en drama

Het landschap zoeft aan mij voorbij. Van dikke sneeuwvlokken in Maartensdijk via een palet van groen naar vrolijke zonnestralen in het Leidse en dat is prettig met een uitstapje op stapel. Geen kaplaarzen maar hakjes, niet met de bus maar op de fiets naar de stadsgehoorzaal waar Christianne Stotijn en Oxalys onder andere Mahler ten gehore zullen brengen.

Maar eerst versterken we onze inwendige mens bij Dende waar een groep gasten ter afsluiting van een activiteit voor gezellige drukte zorgt. Eensgezind slaan we het voorgerecht over en kiezen F. en ik na een korte blik op de kaart de rundersteak met jus de veau, frites en gemengde groenten. De steak wordt geserveerd op een karig bedje van beetgare groenten in een plas jus de veau maar is uitstekend gebakken. De jus de veau, die mij onverklaarbaar maar misschien ook niet aan maggi doet denken, is hoog op smaak maar de frites zien er wat kansloos uit: ongelijk en rommelig.

Als nagerecht kiest F. het kaasplankje met focaccia en vijgentaart en ga ik overstag bij het zien van crème brûlée met een stoofpeertje die ik zonder stoofpeertje bestel. Het kaasplankje bestaat slechts uit drie soorten kaas en eenzelfde hoeveelheid brood. De crème brûlée waar ik mij zo op verheugde is de minst lekkere die ik ooit heb geproefd. Een te stijve, drillende massa waarvan ik mij niet voor kan stellen dat die vers is en die ook qua smaak niet kan bekoren. De koffie wordt doorgeschoven naar de stadsgehoorzaal. Ik vind Dende niet denderend.

Helaas geen registratie van de avond maar wel het Oxalys ensemble met hun uitvoering van Metamorphosen van Richard Strauss

Het publiek reageert enthousiast als Oxalys het podium betreedt. En met recht want het ensemble ziet er prachtig uit. De hoogzwangere violiste houdt ons gemoed bezig. "Wat als haar vliezen breken?" fluistert F. "Dat zal toch niet gebeuren.." antwoord ik. Voor het gemak ga ik ervan uit dat de violiste één is met haar gevoel en uitstekend weet wat ze doet maar de gedachte laat ook mij niet los. Als het publiek maar niet na elk lied applaudisseert zegt F. nog, net voordat het ensemble begint te spelen. Maar na de eerste van Sechs Maeterlinck Gesänge van Alexander Zemlinsky gezongen door mezzosopraan Christianne Stotijn wordt zijn vrees waarheid. Het applaus doorbreekt het geheel van teksten en drama.

Na de pauze brengt het Oxalys ensemble een pianokwartet van Gustav Mahler ten gehoor en samen met Christianne Stotijn de Kindertotenlieder. Mahler selecteerde vijf gedichten van Friedrich Rückert, die twee kinderen aan roodvonk verloor, en omwerkte deze tot intieme orkestliederen. Mahler´s vrouw Alma schrijft in haar dagboek dat zij niet kan begrijpen dat iemand dode kinderen betreurt terwijl hij zijn eigen kinderen knuffelt. Drie jaar na voltooiing van de Kindertotenlieder verliest Mahler zijn dochter Maria aan roodvonk.

Het publiek lijkt door te hebben dat applaudisseren als ware het een popconcert niet is gewenst maar op wat men denkt dat het ´t eind is gaat het toch nog mis. Na het voorlaatste lied zwelt applaus op dat stokt als de zangeres daarvoor een teken geeft en zij, zich niet van de wijs gebracht, het laatste gezang ten gehore brengt.

Een geweldig ensemble en een uitstekende zangeres verzorgen hiermee een onvergetelijk mooie avond.

vrijdag 8 maart 2013

Mijn plaat, jouw plaat

"Mijn plaat, jouw plaat" een initiatief dat ik las bij Theo´s Crib : 10 liedjes die er toe doen, al is het maar voor het moment.



1. Je favoriete liedje
Mijn favoriet is een muziekstuk. Het is de Karelia suite - Jean Sibelius In mijn dromen zwier ik in een prachtige jurk door de balzaal. Sierlijk en met een enorm gevoel van vrijheid.

2. Een liedje waar je blij van wordt
Alive and Kicking – Simple Minds Dit liedje geeft zo´n energie en stamt ook nog eens uit een fantastische periode.

3. Een liedje waar je bedroefd van wordt
Geef mij je angst - Andre Hazes Een liedje waar ik een beetje droevig van word. Mooi, gevoelig maar op een of andere manier dubbel. Het doet me denken aan een gedichtje dat ik ooit schreef: Gebroken

4. Een liedje dat je aan iemand doet denken
Because - Novastar Hard van buiten, zacht van binnen.

5. Een liedje waarvan niemand verwacht dat jij hem leuk vindt
Dans je de hele nacht met mij - De Sjonnies Ik houd absoluut niet van carnaval en smartlappen maar hier word ik enorm vrolijk van. Een feestnummer waar je onmogelijk op stil kan blijven staan.

6. Een liedje dat jou omschrijft
Dreamer - Supertramp Met twee voeten stevig op de grond maar mezelf af en toe verliezen in een droom blijft een uitermate prettige bezigheid.

7. Een liedje waar je naar luistert als je gelukkig bent
Niets specifieks, veel.

8. Een liedje waar je naar luistert als je in de put zit
Om in de put te zitten zou ik de put eerst moeten zoeken. Als ik een dipje heb of simpelweg moe ben dan doe ik meestal een ontspanningsoefening. Er staan er standaard een aantal op mijn iPod.

9. Een liedje dat je op je begrafenis wilt laten spelen
Met de handrem eraf - Van Dik Hout Dit behoeft geen uitleg.

10. Een liedje waardoor jij je schuldig voelt
Se Bastasse Una Canzone - Eros Ramazzotti Onontgonnen liefde, voor eeuwig begraven.


maandag 4 maart 2013

Van wijnijs en eiswein


Het had een lekkere afsluiter moeten worden ware het niet dat gezelligheid het dessert volkomen naar de vergetelheid heeft doen geraken. Wie, onbedoeld, wat bewaart die heeft wat en zo vier ik ijskoud deze eerste lentedag.

Rode wijnijs

  • 1 fles rode wijn

  • 500 g aardbeien, gewassen en ontdaan van kroontje

  • 150 g suiker

  • 2 kruidnagels

  • 1 kaneelstokje


  • Kook de wijn met de suiker, kaneel en kruidnagels tot de helft in en laat afkoelen. Pureer de aardbeien. Verwijder het kaneelstokje en de kruidnagelen uit de wijn en meng de gepureerde aardbeien erdoor. Zeef het geheel, draai het mengsel in een ijsmachine of schep in een diepvriesdoos en vries in. Schep het mengsel bij de laatste methode elk uur goed door.


    Bron wijnijs:papaspasta

    ...



    "
    "Er bestaan twee groepen mensen: Zij die gemiste kansen sparen en zij die wijze lessen leren