Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (268) restaurant (42) Salade (27) studentenhap (17)

maandag 24 februari 2014

En ineens is het stil...


Een dag als alle andere, zo lijkt het. Tussen de bedrijven door neem ik een rustmomentje. Lara lijkt er net zo over te denken, kijkt me aan, draait zich om en slaapt. Tobi heeft de logeerkamer uitgekozen. Een plek die vanwege de stilte altijd al haar voorkeur heeft.

En dan ineens zie ik To op de overloop. Ze hijgt. In mijn hoofd rinkelen alarmbellen als sirenes en in een wip zit ik naast mijn altijd zo vrolijke, zwarte monster. Het schuimbekken voorspelt niet veel goeds en het klagelijk gejank als ik haar aanraak gaat door merg en been. In gedachten denk ik terug aan een vroegere buurkat, waarvan een onverlaat ooit heeft geprobeerd die te vergiftigen, en ik sprint naar bededen voor de kattenmand. Ik gris ondertussen de telefoon van tafel en bel de dierenarts. Het spreekuur is vol maar een spoed dat kan wel.

In recordtempo ben ik bij de dierenartsenpraktijk waar een van de artsen net een spreekkamer uit komt lopen. Mijn snelle komst maakt duidelijk dat wij het spoedgeval wel moeten zijn. Als de arts de mand opent en To eruit tilt wordt mijn angst bevestigd. Het is niet alleen heel erg mis, To is er niet meer.



Spirit in a different way!





zaterdag 22 februari 2014

Omelet met champignon, feta en tomaat

Niet alleen Nederland is in de ban van het succes van onze schaatshelden, de oranje overmacht op bijna elke afstand is ook aan de andere kant van de wereld niet onopgemerkt gebleven.
Een kritisch artikel van Matthew Futterman uit het land van "The bigger, the better" en sportjournalist bij de Wall Street Journal, heeft haatmails tot gevolg, dat is dan weer jammer. Maar met het hilarische interview van CNBC met een uiterst enthousiaste Jillert Anema is het antwoord op de vraag hoe de Olympische Spelen van 2014 herinnert zullen worden gegeven.

  • 4 eieren
  • 25 g boter
  • 50 g kastanjechampignons, in kwarten
  • 50 g feta
  • handjevol mini romana tomaten, in kwarten
  • verse basilicum
  • zout en peper

  • Klop de eieren los met wat zout en peper en eventueel kruiden naar smaak. Smoor de tomaat kort in hete boter en zet apart. Verhit wat boter en bak de omelet. Bak in boter kort op hoog vuur de champignons goudbruin en breng op smaak met zout en peper.
    Laat de omelet op een bord glijden en verdeel over een helft de champignons, feta en tomaat en bestrooi met wat basilicum. Sla een zijde van de omelet om op de groenten.

    Helaas hapert google bij het uploaden van foto´s. Kijk voor de afbeeldingen bij: Daily stuff and more op facebook.


    Receptidee: Dumonts kleine kaaslexicon



    zaterdag 15 februari 2014

    Top, second of...

    En terwijl de schuldenlast op vastgoed niet alleen bij de burger maar ook bij de overheid en in de semi publieke sector enorm is en leegstand een steeds groter probleem worden projecten uit de grond gestampt alsof er geen vuiltje aan de lucht is.

    M. en ik hebben Restaurant Second Level uitgekozen voor een aangename middag. Eten, drinken en praten. Het culturele aspect is geskipt want regen, wind en kou maken dat wij geen zin hebben om te reizen. Man W. noemt ons er mietjes om maar de middag is niet minder gezellig.

    Na het eerste deel van de trap, die ons naar de tweede verdieping moet brengen, stuiten we op een dichte deur. Dit betekent niet alleen dat we tot de lift zijn veroordeeld maar ook een noodroute minder.

    De sfeer op de tweede verdieping is door de zachte muziek en het gedempt licht prettig maar de mededeling die ons wacht staat haaks op de bedrijvigheid: Restaurant Second Level is op zondag gesloten. Dit wegens tegenvallende bezoekersaantallen. Maar Top Level is wel geopend.

    We zoeven verder naar de 12de. Als we uit de lift stappen van het gloednieuwe Fitland XL gebouw waarin onder andere een ROC, een zorghotel en een Welness Center zijn gevestigd, worden we omgeven door een geur van vocht en welness, niet echt lekker tenzij dat je doel is. Achter de brede balie, bemand door twee representatieve dames, een keur aan handdoeken en welness producten en verder op deze "overloop" vooral veel deuren.

    Door een zware deur betreden we Restaurant Top Level. Waar ik etensgeuren verwacht, waarvan wellicht het water me in de mond zou lopen, hangt ook hier de geur van Welness. Jammer.
    Het uitzicht vanaf deze bovenste verdieping van het gebouw is weids. Met helder weer kun je wellicht de zee zien. Vlakbij het raam kijk je vooral uit op het LUMC. We kiezen een plek op het podium waardoor we genieten van het uitgestrekte zicht.

    De vriendelijke ober beweegt wat onwennig maar is erg vriendelijk en lijkt gedreven. Nog voordat we zitten neemt hij onze wens voor een drankje op en heeft ze zelfs al gebracht. M. lijkt mijn gedachten te lezen en spreekt haar twijfel uit of de verse jus, die we beide hebben besteld, ook daadwerkelijk versgeperst is. De smaak is gelukkig goed.

    Het lunchmenu is op diverse belegde broodjes en salades na wat karig met slechts keuze uit één vis, één vlees en één vegetarisch gerecht en het Menu van de Chef. Het Menu van de Chef is sushi vooraf, een entrecote met een stamppotje van spinazie als hoofdgerecht en een grand dessert toe. M. houdt niet van sushi en de gedachte aan drie klompen rijst met een flinter van het een of ander spreekt mij niet bepaald aan dus kiezen we à la carte.

    M. neemt de klassieke bereiding van carpaccio welke komt met een basilicumvinaigrette en ik, hoewel ik dit gerecht discutabel vind, de Sashimi van verse tonijn. De carpaccio ziet er precies uit zoals elders en smaakt ook zo. De sashimi, rijkelijk bestrooid met sesamzaad en geserveerd op een tegel met een streep van drupjes soja en wasabi, is naar mijn smaak wat dik gesneden, desondanks uitstekend van smaak en een prima start.

    Na het nuttigen van de gerechten blijven de lege borden lang op tafel staan. Het is geen gezicht maar ik ben blij dat we niet direct ons hoofdgerecht geserveerd krijgen zoals in restaurants ook weleens gebeurt. De tijd tussen de gangen is precies goed.

    De opmaak van de hoofdgerechten is niet bepaald spannend. M. geniet van haar ravioli met tomaat en ratatouille van seizoengroenten terwijl ik mijn Tournedos van ossenhaas met een saus van chili en koriander inspecteer en grondig proef. De tournedos is fiks en, zoals gewenst, medium gebakken maar de gegaarde groenten, die brunoise zijn gesneden, smaken wat vlak en van de saus, die gelukkig hoog op smaak is, had wat meer mogen zijn. De frieten met mayonaise en de gemengde sla worden later gebracht, op het moment dat ik ze niet meer verwachtte.

    We laten ons de gerechten goed smaken. M. die nog graag een drankje wil moet de ober wenken om aandacht te trekken. Wat aandacht voor de gasten betreft kan het wat beter, de kunst van het onzichtbaar zijn heeft hij prima onder de knie.

    We sluiten af met thee en espresso en komen na een aangename middag met prima eten tot de conclusie dat Top Level desondanks niets zegt over het culinaire niveau.


    Helaas hapert google bij het uploaden van foto´s. Bekijk voor afbeeldingen bij dit verhaal Daily stuff and more op facebook.