Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (9) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (268) restaurant (42) Salade (27) studentenhap (17)

maandag 30 juni 2014

Salade met rode biet, feta en walnoten

  • 4 rode bieten
  • suiker
  • 2 el olijfolie
  • 1½ el witte balsamico azijn
  • 1 el honingmosterd
  • peper
  • 2 mini Romana, gewassen en gescheurd
  • 100 g feta, in blokjes of verkruimeld
  • handje walnoten

  • Kook de bietjes in wat water, met eventueel wat suiker naar smaak, beetgaar.
    Laat ze afkoelen en snijd ze in plakjes. Meng een dressing van de olijfolie met de balsamico azijn, mosterd en peper. Verdeel de sla over de borden en leg er de schijfjes biet op. Bestrooi het gerecht met feta en walnoten en besprenkel met de dressing.

    zaterdag 28 juni 2014

    Bij de leeuwen...

    "We spreken af bij De Leeuwen". Zo ging dat.

    De Leeuwen, het begin van de oprit naar Oranje Nassau Oord, eens Koninklijk paleis en nu verpleeghuis.

    Vanaf verschillende plekken uit het dorp waren "De Leeuwen" het beste ontmoetingspunt om naar Wageningen te fietsen. Over het zwarte pad dat verderop begint, dwars door het bos en stiekem toch wel een beetje eng als je dat in je uppie deed. De verhalen die de ronde deden waren vooral onheilspellend en of ze op waarheid berustten, dat deed er niet zoveel toe.

    We passeren de leeuwen en ik glimlach.


    In 1881 koopt koning Willem III Huize Kortenburg en laat het verbouwen tot paleis. Na haar regentschap bestemt koningin Emma het geld dat zij als nationaal geschenk krijgt, het paleis en het landgoed voor de bestrijding van tuberculose en verrijst in 1901 naast het paleis een sanatoriumgebouw.

    Helaas wordt het paleis in WO II zwaar beschadigd en daarna afgebroken. Het sanatorium wordt in de jaren zeventig omgevormd tot verpleeghuis voor dementerende bejaarden.

    Tijdens een uitvoering met het zangkoor, waar ik een aantal van mijn jeugdjaren deel van uitmaak, aan de bewoners van ONO moeten we dankzij het uit volle borst, maar niet al te zuiver meezingen van enkele bewoners alle zijlen bijzetten om toon te houden.

    We fietsen langs het hertenkamp. De stilte past bij de schitterende omgeving. Je ruikt de geur van groen en aarde. De herten hebben de groene weide verlaten en grazen in de luwte.

    In mijn herinnering zie ik een prachtig wit tapijt en een klein meisje dat zich zorgen maakt of de hertjes het niet koud hebben.

    De eik die van oorsprong op het landgoed groeit wordt ten tijde van Koning Willem III vervangen door grove den.

    Door de verkoop van kerstbomen van het landgoed aan particulieren is "Oranje Nassau Oord" jarenlang het toneel van de jacht op de allermooiste kerstboom. Opvallend tussen het groen is deze eenzame "overzomeraar", waarschijnlijk teruggezet door een tijdelijke eigenaar. Maar ik betwijfel of hij de kerst gaat halen.



    vrijdag 13 juni 2014

    Als God in Frankrijk

    In 1903 opende Het Openbaar Slachthuis in Leiden zijn deuren en had naast het slachten van vee enkele bijzonder functies. Zo was het slachthuis gedurende bijna een halve eeuw de voornaamste leverancier van staven ijs in Leiden en omgeving en vanaf 1917 konden arme Leidenaars bij de ingerichte gaarkeuken een pannetje stamppot of soep halen.


    Waar destijds het slachthuis stond is nu een compleet nieuwe woonwijk verrezen. Nieuw Leyden, met door bewoners zelfontworpen of onder architectuur gebouwde huizen. Echter een deel van het oude slachthuis aan de Pasteurstraat overleefde de slopershamer en in een van deze panden, dat tijdens de bouw van de wijk als informatiecentrum diende, is Brasserie Faassen gevestigd.

    M. is, net als ik eerder, aangenaam verrast door de prettige uitstraling van het interieur bereikt door het samenspel van kleur en materiaalkeuze. We bekijken de brasserie van onder tot boven. Zo blijkt de vide een uitstekende plek voor een receptie en ontwaren we zelfs een verdieping daarboven, ingericht als vergaderruimte. Multifunctioneel.

    De 20 graden die de thermometer telt doet de werkelijkheid geen recht. Het weer is prachtig en het voelt veel warmer. We geven aan graag buiten te dineren en dat is geen probleem. Er wordt naast de reeds ingedekte tafels een plek voor ons klaargemaakt

    Het houten tuinmeubilair is wat behelpen. Mijn benen hebben gedurende de avond ruzie met het onderstel van het petieterige tafeltje en mijn voeten weten de juiste plek voor een comfortabele houding niet te vinden. Maar het mag de pret van een fijne avond in het vooruitzicht niet drukken. Nippend aan een pinot grigio maken we onze keuze van de kaart.

    Salade de Chèvre

    M. geniet van een heerlijke salade van geitenkaas, cruditees en quinoa met een citrus-vinaigrette. Een uitstekende keuze van zachte en frisse smaken voor een warme zomeravond.

    Crème brûlée de foie de canard

    Ondanks de warmte is mijn (discutabele) keuze gevallen op een crème brûlée van eendenlever met gegrilde chorizo en mosterdfruit. De zoete tonen op de eendenlever is een veilige maar nog altijd zeer smakelijke combi. De verrassing is de chorizo, met grillsmaak buitengewoon lekker.

    Tarte Tatin de Tomates

    De tarte tatin van tomaat wordt geserveerd met Rabiola Rossa en seizoensgroenten waaronder groene asperges, mais en paddestoelen en smaakt in tegenstelling tot mijn hoofdgerecht vooral zoetig.

    Onglet de boeuf

    Mijn bord dat niet uitblinkt in opmaak bevat een prima medium gebakken longhaas van flinke proporties en naar mijn smaak iets te zout. De jus is lekker maar wat karig, had best een flinke plens mogen zijn. Bij de in tempura gebakken broccoli is het zoutige juist een toevoeging.






    We sluiten het gezellige diner af met thee en koffie en komen tot de conclusie dat culinair gezien brasserieniveau hier ruimschoots wordt overstegen.


    zaterdag 7 juni 2014

    Verpakt

    In het kookschrift van de grootste grutter, die ooit verkondigde op de kleintjes te letten (in mijn vertaling de kruidenier die uit de markt geprijsd moest worden en tegenwoordig de boer die slechts een fooi krijgt voor zijn waar en door deze "blauwe" een eenzijdig opgelegde korting op zijn producten door de strot geduwd kreeg) vind ik een recept met snijbonen dat met wat fröbelen ook echt iets lijkt en wellicht zelfs lekker smaakt.

    En zo ga ik aan de slag: Ik blancheer de bonen in 3 minuten en laat ze uitlekken. Meng sojasaus door de runderreepjes, verhit sesamolie en bak het vlees 2 minuten op hoog vuur. Ik schep het vlees uit de wok, schenk er wat zonnebloemolie in en roerbak de snijbonen en sjalot 2 minuten. Ik schep het vlees erbij, voeg de mais toe en breng het mengsel op smaak met ketjap.
    In een andere pan bruin ik de tortilla´s 30 seconden aan elke kant. Ik verdeel een deel van het mengsel in het midden van de wrap, rol deze op en vouw een uiteinde naar het midden. En na een paar flinke happen kan niet anders gezegd worden dan: de uitkomst is zeer smakelijk!

    3 tortilla´s
    200 g snijbonen, in stukjes van 2 cm 
    150 g rundvlees, in reepjes
    1 el sesamolie
    1 el zonnebloemolie 
    1 sjalot, in reepjes 
    ½ blikje maiskorrels, uitgelekt 
    1½ el ketjap manis 