Labels

art (27) budget (12) Cultuur (8) gedichten (43) hutspot (10) katten (53) muziek (46) Paleo (20) recepten (268) restaurant (42) Salade (27) studentenhap (17)

zondag 5 november 2017

Zaden- en pittenbrood (glutenvrij)

I. en ik kennen elkaar al jaren maar tot een uitgebreide kennismaking is het nooit gekomen. Tot het moment dat we, genietend van een uitstekend verzorgde High Tea, in gesprek raken.

De chit-chat fase slaan we over en al snel belanden we bij een onderwerp dat ons allebei interesseert: voeding gericht op een gezond levenspatroon. Onze ideeën en de producten die we gebruiken hebben een flinke overlap. Geen blikjes, pakjes, zakjes en potjes en weinig of geen suiker en zout, kortom: geen Unilever.

Ook hoor ik een en ander nieuw. Zo denk ik tot dan bij haver alleen aan paarden, maar blijkt het gewoon een erg lekker ingrediënt. I. heeft mijn nieuwsgierigheid weten te prikkelen, en het liefst ren ik naar de winkel en ga er direct mee aan de slag. Het weekend zal moeten passeren.
Met hernieuwde energie duikel ik uit mijn keukenkastje een pak kokosmeel op. Want een lekker brood met zaden en pitten is ook niet te versmaden. En het is wat donker, maar de consistentie en de smaak zijn uitstekend.


Brood van kokosmeel met zaden en pitten
(glutenvrij)

  • 6 eieren
  • 2 el honing
  • ½ cup (of 120 g) ghee of kokosolie
  • ½ tl zeezout of naar smaak
  • ¾ cup (of 90 g) kokosmeel, gezeefd
  • 1 tl bak poeder
  • 2 tl lijnzaad
  • 1 flinke tl sesamzaad
  • 2 handjes pompoenpitten

  • Verhit de oven voor op 180ºC en vet een ovenblik in met olie.
    Meng de eieren, ghee (of kokosolie), honing en zout.
    Schep de bakpoeder door de kokosmeel en meng door de vloeibare ingrediënten tot een homogene massa. Meng er de zaden en de noten door en schep het beslag in een bakblik.
    Bak het brood in 40 minuten gaar en laat alvorens serveren afkoelen.

    zondag 15 oktober 2017

    Restaurant Tanoor

    "Je hebt nog iets van mij tegoed", is de zin waarmee P. het gesprek opent. En dit betekent zoveel als dat een etentje aanstaande is.

    Hoewel we beiden redelijk Italiaans georiënteerd zijn gaat mijn voorkeur ditmaal uit naar Restaurant Tanoor aan de Leidse haven. Een nieuw restaurantje op een plek waar er al een aantal voor gingen. Zonder enig succes. Restaurant Tanoor heeft deze spiraal, in uitzonderlijk korte tijd succesvol weten te doorbreken, en dat spreekt tot de verbeelding. Bovendien serveert Tanoor gerechten op Arabische leest geschoeid, een keuken waarvan ik zelden proef.

    De avond valt als we het kleine etablissement betreden, waar reeds meer dan de helft van de tafels bezet zijn. Ons wordt een tafel bij de geopende deur gewezen, maar een toegesnelde collega wijst naar een plekje verderop. Met de ietwat frisse bries die al voelbaar is ben ik daar blij mee.

    Onze drankkeuzes worden opgenomen, en met het serveren van een rode huiswijn, ik gok op een merlot, en een fanta, wordt ons een mand met een gekruid platbrood met olijven tapenade, crème fraîche en een sesampasta gepresenteerd.


    We hebben het nodig want het duurt een flinke tijd eer onze keuzes uit het menu worden opgenomen. Kennelijk is 'ons hoekje' er een die snel over het hoofd wordt gezien. Het restaurant is reeds vol en andere tafels hebben hun bestellingen al doorgegeven en net voordat wij een seintje willen geven worden we gesignaleerd.

    Disgenoot kiest de Vlees Shaslick Tanoor. Een fikse shaslick van gemarineerde ossenhaas met paprika en ui. Een gerecht dat volgens het menu in een kleioven op hardhout is bereid.


    Zelf kies ik voor petit mix grill: een keuze uit twee spiesen van het menu. Mijn voorkeur gaat uit naar Tikka, gemarineerd lamsvlees en Kibdeh, kalfslever. Helaas blijkt er geen Kibdeh, juist de spies waar ik me het meest op heb verheugd, en neem ik er kebab Tanoor voor in de plaats.


    De eerste happen van onze gerechten doen het lange wachten vergeten. Het stuk voor stuk mild gekruide vlees is heerlijk mals. Bij het vlees wordt nog meer brood geserveerd, en frietjes gebakken in olijfolie. Maar met de hoeveelheden vlees worden deze begeleiders nauwelijks aangeraakt.

    woensdag 11 oktober 2017

    Geprikkeld

    De tentoonstelling: The White Sculptures van Adam Colton, in Galerie LUMC staat bijna een maand als ik deze bezoek. Al bij de aankondiging van de expositie weet ik dat ik deze graag zal bezoeken.


    De sculpturen spreken tot mijn verbeelding, precies zoals ik dacht dat ze zouden doen. Ik zou ze het liefst aanraken om te voelen. Voelen hoe zacht ze zijn, of eerder glad misschien. Hoe hard het materiaal is, of toch zacht?

    Die ontdekkingsreis van voelen door aanraking moet worden bedwongen want dat is precies wat niet mag. Het gevoel wordt visueel gevoed, door nieuwsgierigheid geprikkeld en soms ook door ratio ingevuld.

    En niet alleen de sculpturen spreken tot de verbeelding, zo ook de tekeningen. Tekeningen van bijvoorbeeld acryl op papier of iriserend papier.

    Curvature - Polyuerethaan Schuim


    Blow - Acryl op iriserend pepier

    Zonder titel - acryl op papier

    maandag 2 oktober 2017

    Huts <--pot--> jiekos

    Mijn bereiding van de Lamsvleisbroupot, naar recept van het fijnproeversgilde Stellenbosch, als alternatieve hutspot van afgelopen jaar bleek niet bijzonder geslaagd en behoeft een revanche.

    Als VOC koopman Jan van Riebeeck op 6 april 1652 voet aan Zuid-Afrikaanse wal zet en Kaap de Goede Hoop sticht moet er natuurlijk ook gegeten worden. Van Riebeeck, tevens een fervent moestuinier brengt de hutspot overzee. De potjiekos, waarin de ingrediënten laagsgewijs worden gegaard mag niet worden geroerd en wordt niet gestampt. Mijn twijfel over de kaas blijkt ongegrond.



    Potjiekos

  • Olijfolie
  • Peper en zout
  • 1 kg sukadelappen, in stukken
  • 6 aardappelen, in blokjes
  • 1 teen knoflook, geperst
  • 2 uien, in ringen
  • 3 wortelen, in plakken
  • 300 g bloemkoolroosjes
  • 15 g bruine suiker
  • 100 ml sinaasappelsap
  • 125 g geraspte kaas

  • Kruid het vlees met peper en zout. Verhit een flinke scheut olie en bak het vlees op hoog uur bruin. Voeg opeenvolgend de knoflook, uien, aardappelen, groenten, bruine suiker en sinaasappelsap toe en laat het geheel 2 uur sudderen. Zorg gedurende de kooktijd voor voldoende vocht in de pan. Strooi voor het serveren geraspte kaas over de potjiekos.

    zaterdag 23 september 2017

    Twaalfuurtje

    Als locatie voor haar verjaardagslunch kiest M. Eetwinkel Nico, en ik verheug me er ontzettend op. Eetwinkel Nico staat al tijden op mijn 'te bezoeken' lijst maar het ligt niet in de loop waardoor het naar de krochten van mijn brein verdwijnt en het er steeds niet van komt.

    Zoals de naam weergeeft kun je bij Eetwinkel Nico zowel producten kopen als maaltijden nuttigen én afhalen. De uitgebreide kaart lijkt op het eerste gezicht opgesplitst te kunnen worden in deels Nederlands, deels Italiaans. Maar nadere bestudering leert dat de grenzen met Fines de Claires oesters bij de borrel en Eton Mess op de dessertkaart minder afgebakend zijn.

    Bij het serveren van de drankjes wordt ons de lunchkaart overhandigd en het twaalfuurtje uitvoerig besproken. Terwijl M. en ik nippen van de jus d'orange, het interieur bekijken en de scheve tafel bespreken, staat ie scheef of is ie scheef, hebben we de kaart nog geen blik waardig gekeurd als ons wordt gevraagd of we al een keuze hebben kunnen maken.

    Zonder een blik op de kaart besluit M. tot het twaalfuurtje, "en waarom ook niet", denk ik dus doe ik met haar mee. Het twaalfuurtje, geserveerd op een plank, bestaat uit een paprikasoepje, een kroketje van chorizo met chilisaus, een broodje salami en een broodje tonijnsalade.


    We trappen af met het soepje. Die is heerlijk warm en de milde paprikasmaak wordt voorafgegaan door een zuurtje. Een zuurtje waarvan ik de herkomst niet weet te herleiden en die het soepje een unieke en verrassend lekkere smaak geeft.

    Als ook ik een momentje ben uitgekwebbeld en het soepje snel naar binnen heb gelepeld vervolgen we met het kroketje die gelukkig nog warm is. Ik ben geen kroketliefhebber maar dit kleinood blijkt een schot in de roos. De vulling van kaas met de stukjes chorizo is, hoewel wat plakkerig, dermate smaakvol dat ik nog voor ik het laatste hapje in mijn mond stop al weemoed voel over dit kortdurend genot.

    De salami ligt op een pluk sla, karig besprenkeld met een frisse dressing, op een verse snee boerenbruin. Gewoon lekker, vers en zonder poespas. Ook de tonijnsalade, waarin ik onder andere bosui en augurk ontwaar, ligt op een pluk sla, ditmaal op een snee speltbrood. En ook hier geldt: lekker verse ingrediënten en een smaak zoals je die mag verwachten.

    We sluiten voldaan af met een drankje en zijn het eens: Eetwinkel Nico is niet alleen een adres om te onthouden maar vooral om vaker terug te komen.

    zondag 3 september 2017

    Kattig vermaak

    Het grootste deel van haar leven heeft mijn viervoetige vriendinnetje de aandacht moeten delen met drie katgenoten. Lara is een serieus en bescheiden poesje die niet op de voorgrond treedt en blijkt bijzonder zorgzaam als een ander, om het even kat of mens, ziek is.

    Op haar oude dag wil Lara, als enige viervoeter nog overgebleven, dan ook graag maximale aandacht. En daar horen hinderlijke zaken als een smartphone en een laptop niet bij.

    Hoewel 'kenners' beweren dat katten geen mimiek hebben wegens het ontberen van aangezichtsspieren, lijken de blikken die Lara me regelmatig toewerpt te verschillen, afhankelijk van de situatie. Misnoegd vooral, als ze afdruipt nadat ik weer eens mijn laptop pak terwijl zij iets anders in gedachten heeft.

    Vanaf vandaag lijkt Lara haar mening over de laptop te hebben bijgesteld. Lara vermaakt zich opperbest met een video op YouTube en ik vermaak me om haar. Want elke keer als een vogeltje het beeld uit vliegt kijkt ze achter het scherm van de laptop of ze hem daar kan vinden.

    dinsdag 22 augustus 2017

    Lekker snacken


    Regelmatig surf ik over het web op zoek naar gezonde snacks die ook leuk zijn om te bereiden. Want ik ben gek op snacken. Het vinden ervan blijft tot nog toe een uitdaging.

    Via via beland ik op de website van van Eat, Cook, Love and Travel en daar vind ik dit leuke recept van pikante, krokante kikkererwten. Een eitje, want alle ingrediënten staan voor het grijpen in mijn keukenkastje.

    In plaats van kikkererwten uit pot gebruik ik gedroogde, die ik eerst een nacht laat weken en daarna in een uur gaar kook. Het mengsel van ras el hanout, paprika- en chilipoeder (ik gebruik half/half) en olijfolie is snel gemaakt en ruim 40 minuten later sta ik 'als een kind in een snoepwinkel' van de erwten te snoepen en denk ik na over optionele kruidenmengsels voor de volgende ronde.



    zondag 20 augustus 2017

    To keep the balance

    Om de vakantie af te sluiten dacht ik een pizza te nemen. Maar de weegschaal zei: nee!
    Dus bereidde ik Aloo Chole om bij de Rogan Josh te serveren die ik eerder maakte.

    Deze Aloo Chole mag dan wat bleek zien, de smaak is uitstekend.

  • 225 g kikkererwten
  • 8,5 dl water
  • 1½ cm gemberwortel, geschild en geraspt
  • 1 grote aardappel, in blokjes
  • 1 tl komijn
  • ½ tl kurkuma
  • ½ tl chilipoeder
  • 2 verse groene pepers, gehalveerd
  • 30 g ongezouten boter
  • 1 ui, gesnipperd
  • 1 tl zout of naar smaak
  • ½ tl garam masala
  • 1 el citroensap

  • Week de kikkererwten een nacht in koud water, spoel ze en kook ze met de gemberwortel in anderhalf uur gaar.
    Voeg de aardappel, komijn, kurkuma, chilipoeder en pepers toe en kook op zacht vuur tot de aardappelen gaar zijn.
    Verhit de boter in een andere pan en bak de uien 6 minuten. Schep de uien en de garam masala door de kikkererwten, neem de pan van het vuur en meng er de citroensap door.



    woensdag 2 augustus 2017

    Laatste loodjes

    De laatste loodjes wegen het zwaarst. En dat zal de oplettende lezer vast niet zijn ontgaan.
    Maar wat wil een mens nog meer, met een lekkere curry zoals deze. Geïnspireerd op het recept Rogan Josh.


    Curry van sukade

  • 3 el ongezouten boter
  • 1 kg sukade, in stukken van ca. 4 cm
  • 1 el gemalen komijn
  • 1 el gemalen koriander
  • 1 tl gemalen kurkuma
  • 1 tl chilipoeder
  • 2½ cm gemberwortel, geschild en geraspt
  • 4 teentjes knoflook, geperst
  • 225 g ui, gesnipperd
  • 1 blik gepelde tomaten
  • 1 el tomatenpuree
  • 1,2 dl warm water
  • zout, naar smaak
  • 0.9 dl crème fraîche
  • 2 el garam masala
  • 2 el korianderblad, gehakt

  • Verhit boter, braad in delen het vlees aan en zet apart.
    Temper het vuur en voeg de komijn, koriander, kurkuma, chilipoeder, gember en knoflook toe aan het bakvocht en bak al roerend.
    Zet het vuur hoger, voeg het vlees toe en schep om. Doe er de ui bij en bak mee.
    Voeg na 5 minuten de tomaten en de tomatenpuree toe en roer het goed door. Breng op smaak met zout en voeg het water toe, breng het geheel aan de kook en laat het vlees op zacht vuur gaar sudderen.
    Neem voor het serveren de pan van het vuur en roer er de crème fraîche door. Verhit in een aparte pan wat boter, meng er de garam masala door en schep dit door het gerecht.

    woensdag 26 juli 2017

    Laat je stem klinken!

    Een van de mensen van wie ik heb geleerd dat je bij je gevoel moet blijven en je doel na moet jagen is Rocco. (Ik beschreef Rocco ooit in een blog als voorbeeld)
    Stem hier op Donnerwetter, zodat zij de studio in mogen met het Metropole Orkest!



    maandag 24 juli 2017

    Saai? Niks saai!

    "Als je geen zin hebt, dan moet je maar zin maken", een kreet uit mijn jeugd die me altijd bij is gebleven. Een inhoudsloze en starre kreet, niet bepaald motiverend, eerder contraproductief.

    Dus waarom zou je? En zo kwam het dat ik afgelopen week zo ontzettend geen zin had en daar eens lekker aan heb toegegeven. Van genoten, eigenlijk wel. Soms mag het leven toch ook best even saai zijn!


    Kofta Bhoona

  • 450 g gehakt
  • 1 teen knoflook, geperst
  • t tl garam masala
  • 2 groene pepers, gesnipperd (ik gebruikte een tl zhug i.p.v. de pepers)
  • 1 tl zout
  • 2 el korianderblad, gehakt
  • 3 el olie
  • 1 ui, gesnipperd
  • ½ cm gemberwortel, geraspt
  • 2 tl gemalen koriander
  • 1 tl komijn

  • Kneed de knoflook, garam masala, groene pepers, zout en koriander door het gehakt en draai er ca. 30 balletjes van. Verhit olie in een braadpan, bak de kofta bruin en laat ze uitlekken op keukenpapier.
    Fruit in de olie de ui en de gember. Voeg de gemalen koriander toe en bak het er al roerend door en doe dit ook met komijn.

    Meng een puree van:
  • ½ tl chilipoeder
  • 2 tenen knoflook, geperst
  • ½ tl kurkuma
  • 2 el tomatenpuree
  • 1,2 dl koud water

  • Schep twee eetlepels van het tomatenmengsel in de pan en roer dit, op hoog vuur, over de bodem van de pan tot het droog is en herhaal dit tot de puree op is.

  • 2,2 dl warm water
  • 80 g diepvrieserwten
  • mespunt garam masala
  • 2 el gehakt korianderblad

  • Schenk het warme water in de pan met een snuf zout en breng aan de kook. Schep de kofta's erbij en laat ze 10 minuten met de deksel op de pan stoven. Voeg dan de erwten en de garam masala toe en laat het gerecht nog even doorkoken.



    zondag 16 juli 2017

    Buffelen

    Voor iemand met een hekel aan rommel en stof is het schilderen van het huis niet de meest prettige klus. "Wat zie je eruit" roept mijn buurman, als hij met zijn handen mijn net geschuurde kozijnen inspecteert. En hij heeft gelijk. Bij een blik in de spiegel is mijn gedachte die aan de verschrikkelijke sneeuwman, waar in mijn geval stof de sneeuw vervangt. En hoewel voltooiing van elk deelproject voor een bevredigend gevoel zorgt, is vakantie gelukkig in zicht.


    Bloemkoolburger met macademia

  • 500 g bloemkool, in roosjes.
  • 70 g gezouten macadamianoten
  • 200 g witte kaas
  • 1 el zhug
  • 3 el bloem
  • 1 ei

  • Verwarm de oven voor op 175ºC.
    Maal de bloemkoolroosjes met de macademia noten in een keukenmachine, verkruimel er de witte kaas door en meng er de zhug, bloem en het ei door
    Vorm 4 burgers, leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat en bak ze 25 minuten. Laat de burgers eerst afkoelen, voor een betere consistentie en verhit vervolgens 2 eetlepels olie in een koekenpan en bak de burgers aan beide zijden goudbruin.


    Zhug

  • 1tl gemalen peper
  • 1 tl karwijzaad
  • 3-4 kardemompeulen, gebruik het zaad
  • 4 groene pepers
  • 1 bol knoflook, gepeld en in stukken
  • 1 bos korianderblaadjes
  • zout naar smaak
  • olijfolie

  • Maal de peper, karwijzaad, kardemomzaad, zout en peper. Pureer de knoflook en de koriander en meng er de overige kruiden door. Voeg een scheutje olijfolie toe en meng tot een smeuïg geheel. Lepel de pasta in een schoon, droog potje en schenk er wat olijfolie op.

    zaterdag 15 juli 2017

    Stijlvol

    Het is 100 jaar na De Stijl, en dat zullen we weten. Van lezingen en een film, via exposities naar een rondleiding. Verschillende organisaties, waaronder Museum De lakenhal, het RAP (Rijnlands Architectuur Platform) en Studium Generale brengen De Stijl nog dichter bij het publiek.

    Mijn aftrap in deze beweging, die ik zelf als eigenzinnig bestempel en waar iedereen wel een mening over heeft, begint met de film: Nelly van Doesburg: Sta op en verander de hele rotzooi. Een document over het leven van Peggy van Doesburg, een inspirerende vrouw met een duidelijke mening en de vrouw van architect en kunstenaar Theo van Doesburg; schepper van het in 1917 ontstane tijdschrift 'De Stijl'.
    Dit internationale tijdschrift legt de basis voor de kunstbeweging en met het brede netwerk van Nelly van Doesburg en haar vriendschap met Peggy Guggenheim brengt het De Stijl, abstracte beelden gekenmerkt door geometrische lijnen en voornamelijk primaire kleuren, de wereld over.

    Als na een ochtend flink plenzen de zon voorzichtig doorbreekt besluit ik mijn route te continueren met een bezoek aan Galerie LUMC. De tentoonstelling: In het licht van De Stijl, toont hoe verschillende stijlkenmerken, abstractie en constructieve technieken niet meer weg te denken zijn in hedendaagse kunst.

    Henriëtte van 't Hoog

    Kevin Bauer, Onomatopoeia

    Jan Maarten Voskuil, Disintegrating dynamic monochrome black acryl

    Jan Maarten Voskuil, Non-fit broken cadmium yellow


















    De reacties op deze expositie zijn vooral positief. Men is blij met kleur en de minder zware lading, zoals andere exposities soms een nog droeviger stempel drukt op een toch al minder fijn bezoek, zoals dat vaak geldt in een ziekenhuis. En vooral de toegankelijkheid doet het goed. Dit is kunst die alle leeftijden aanspreekt, wat men er ook van vindt.

    Op mijn stalen ros vervolg ik mijn pad, kriskras door een opgebroken stad. Op weg naar Het Gerecht alwaar we het prototype van Maison D'Artiste vinden. Een in 1923 door Theo van Doesburg en Cornelis van Eesteren ontworpen hypermodern kunstenaarshuis met functionaliteit als sleutelwoord en geometrische vormen als basis. Een huis dat overigens nooit is gerealiseerd. Het prototype is onder leiding van Mick van Eeckeren door studenten van de TU Delft ontwikkeld.


    Net om de hoek, aan het Pieterskerkhof, vinden we Openlucht Museum De Lakenhal. Kunstenaars tonen met Wall paintings hun uitingen van abstracte kunst.

    Sanne Bruggink, Shimmer

    Sigrid Calon, Pink in Black

    Rob de Oude, Mural #11 (Seesaw)

    Jasper van der Graaf, Untitled

















    Dat De Stijl niet alleen kunstenaars maar ook nog altijd architecten inspireert daar is het niet te missen, langs het centraal station gelegen, Achmeagebouw een groot(s) bewijs van. En dat ook daar de meningen over verdeeld zijn bewijst de opmerking die ik Christiaan Weijts tijdens een inleiding van een lezing in het Architectuurcentrum eens hoorde maken: "Het lijken net Ufo's op palen".


    maandag 19 juni 2017

    No stress

    "Ik ben verstoken van de wereld" grap ik tegen de klantenservicemedewerker van mijn provider, een joviale knul. Door een defect modem ontvang ik geen internet, televisie en is mijn vaste telefoonaansluiting niet bereikbaar. Op laatstgenoemde ontvang ik nog steeds de meeste gesprekken. Het toesturen van een nieuw modem duurt enkele werkdagen, dus het is wat stil. De zee van tijd voor allerlei zaken die er anders bij in dreigen te schieten maakt het leven desondanks aangenaam overzichtelijk.

    Toorai Tarkari


  • 1½ el olie
  • 1 tl komijnzaad
  • 225 g courgette, in plakken van ½ cm
  • ½ tl chilipoeder
  • 1 tl korianderpoeder
  • ¼ tl kurkuma
  • 4 tomaten, in stukken
  • 1 groene peper
  • zout

  • Verhit de olie en schep er het komijnzaad bij. Voeg, als de zaadjes barsten, de courgette toe en meng er de peper, kurkuma en gemalen koriander door. Voeg de tomaat toe, breng het gerecht op smaak met zout en stoof 10 minuten.

    dinsdag 13 juni 2017

    In de ban

    Veel en vooral snelle koolhydraten zorgen voor net dat zachte beetje extra waar je, met de zomer in aantocht, niet op zit te wachten. Het genoeglijke tripje naar het noorden deed de focus wat vervagen.
    Een ban op koolhydraten schept ruimte voor iets nieuws. En zo start mijn hernieuwde ontdekkingsreis door de stapel (soft) paleo recepten. Niet spannend maar wel gezond, en lekker.

    Courgettesoep met feta


  • 1 el olie
  • 1 ui, in halve ringen
  • 2 tenen knoflook, gehakt
  • 1 prei, in ringen
  • 2 courgettes, in plakjes
  • 1 l bouillon
  • 2 tl gedroogde tijm
  • ½ tl zout
  • 1 el mosterd

  • Verhit de olie en fruit de ui. Voeg knoflook en prei toe en bak 2 minuten.
    Voeg courgette, bouillon en tijm toe en kook de groenten in 6 minuten gaar. Pureer tot een soep en breng op smaak met een snufje zout en mosterd. Verkruimel wat feta over de soep en serveer


    zondag 11 juni 2017

    \o/

    Zo af en toe sijpelt het er doorheen; het bericht dat Facebook vooral het medium is van juichverhalen. Als vele anderen plemp ook ik er louter leuke of neutrale zaken en vooral geen roerige momenten, terwijl we weten: geen hoogtepunten zonder dieptepunten.


    Gehaktbrood van Yvon

  • 4 el ketchup
  • 2 el bruine suiker
  • 2 el azijn
  • ½ tl gerookte paprikapoeder
  • 2 el olie
  • 1 ui, gehakte
  • 3 knoflooktenen, gehakte
  • 2 eieren
  • ½ el tijm
  • zout & peper
  • 1 el mosterd
  • 1 el Worcestershiresaus
  • 8 el (Griekse) yoghurt
  • 1 kilo gemengd gehakt
  • 13 el broodkruim of paneermeel
  • 8 el gehakte peterselie
  • 8 plakjes bacon

  • Verwarm de oven op 175°C en meng de ketchup, bruine suiker, azijn en gerookte paprikapoeder en zet apart.

    Verhit een scheutje olie en fruit de ui en knoflook 5 minuten.

    Klop de eieren los met tijm, zout en peper, mosterd, Worcestershiresaus en yoghurt en meng dit met het broodkruim, de peterselie en het uimengsel door het gehakt.


    Bedek een ovenrek met aluminiumfolie en prik er gaatjes in. Vorm van het gehakt een brood, bestrijk het met het ketchupmengsel en verdeel er het spek over. Schuif het rek in het midden van de oven, boven een bakplaat om het vet op te vangen, en bak het gerecht in een uur gaar.




    vrijdag 31 maart 2017

    Veggie is flex

    Het vegetarisch repertoire behoeft enige uitbreiding. Een hele zomer salades en soepen wordt, hoewel eindeloze variatie tot de mogelijkheden behoort, uiteindelijk ook wat saai. Naast mijn torenhoge favoriet; de Marokkaanse maaltijdsoep harira, is deze kruidige linzencurry alvast een uitstekende aanvulling.

    Indiase linzencurry


  • olijfolie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 2 tenen knoflook, gehakt
  • 3 cm gember, gehakt
  • peper en zout
  • 4 el garam masala
  • 1 blik (400 ml) tomatenblokjes
  • 750 ml bouillon
  • 250 g gedroogde linzen
  • chilivlokken
  • 1 blik (400 ml) kokosmelk
  • sap van 1 limoen

  • Verhit een scheutje olijfolie en fruit de ui. Voeg de knoflook, gember, zeezout en specerijen toe en roer om. Doe er de tomaten door en voeg de linzen en bouillon toe. Breng aan de kook, temper het vuur en laat 20 minuten pruttelen. Breng de curry op smaak met chilivlokken en voeg de kokosmelk en limoensap toe. Laat het gerecht inkoken.

    donderdag 30 maart 2017

    Lentekriebels

    Het 'binnenzit'seizoen lijkt het einde te naderen en rokjesdag is een feit. Temperaturen stijgen naar een vrolijk stemmende hoogte. Maar voor het buitenleven begint eerst bakken. Paleo eierkoeken, want die schijnen nogal populair te zijn.

    Eierkoeken


  • 115 g amandelmeel
  • 2 grote eieren
  • 3 el honing
  • 1 tl bakpoeder
  • snufje zout

  • Verwarm de oven voor op 175°C en bedek een bakplaat met bakpapier.
    Klop de eieren met de honing in ca. 8 minuten tot een dikke, schuimige massa. Meng in een andere kom amandelmeel, bakpoeder en een snufje zout.
    Spatel het meelmengsel door het eimengsel tot een homogeen beslag en schep in 6 gelijke rondingen op de bakplaat en bak de koeken in het midden van de oven in 15 minuten gaar.

    zondag 5 februari 2017

    Orange crush


    Wortelsoep met kardemom


  • scheutje olie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 1 kg wortelen, in blokjes
  • 1½ l bouillon
  • 4 kardemompeulen, de zaden fijngewreven in een vijzel
  • 1 sinaasappel, sap en rasp
  • ½ tl harissa
  • zout
  • peterselie

  • Fruit de ui in wat olie. Doe de wortelen erbij, stoof ze en blus af met de bouillon. Kook de wortelen gaar en meng er de fijngewreven kardemom en de harissa door. Pureer de soep met een staafmixer en haal hem eventueel door een zeef. Roer er dan de sinaasappelschil en het sap door en breng op smaak met een snufje zout. Garneer met peterselie en dien op.
    _____________________________________________________________________________

    Agent Orange werd geproduceerd door Monsanto, die van het uiterst giftige bestrijdingsmiddel roundup (glyfosaat) en de op zijn minst discutabele genetisch gemodificeerde producten waar geen weldenkend mens iets van op zijn bord wil hebben, en Dow Chemical en gebruikt in de oorlog tegen Vietnam. Agent Orange veroorzaakt ziektes zoals de ziekte van Hodgkin, verschillende soorten kanker in de luchtwegen, prostaatkanker en disfunctioneren van het perifere zenuwstelsel.





    woensdag 1 februari 2017

    Op stelten

    Het ene moment ligt ze lekker te rollen en het volgende moment, precies een maand na haar eerste, krijgt Lara haar tweede TIA. De kortsluiting, het lamme pootje, de vreemde herhalende beweging, de instabiliteit, en de enorme pupillen met de angstige blik die in de verte lijkt te verdwijnen. Het is allemaal precies eender. Elke prikkel is teveel.

    Het is vroeg in de middag en een belletje naar de dierenarts leert dat er nog een gaatje is tijdens het spreekuur. Diep onder de indruk en wat gedesoriënteerd laat Lara zich, met slechts enig gewroet, in de reismand deponeren. Het klagelijk gejank is oorverdovend en vreselijk zielig. "Nog twee uur te gaan en hoe kom ik die door": vraag ik me af. En dan een bericht van W: "tijd voor koffie"? De afleiding lijkt ook Lara te kalmeren.


    Na een rustig fietstochtje wordt Lara bij de dierenkliniek weer onrustig. Omdat mijn ex-wilde vriendin een behandeling met beleid behoeft informeer ik de dierenarts hierover. Maar nog voordat ik de ernst van situatie en het nut van dit beleid volledig uiteen heb kunnen zetten, want Lara is een ex-wilde en nee geen boerderijkat, opent de dierenarts de mand en laat Lara ontsnappen.

    Als een blazende tijgerin stuitert Lara door de ruimte op zoek naar ontsnapping. Het doemscenario wordt bewaarheid. In stilte vervloek ik de dierenarts die de behandelkamer uitstormt en de deur achter zich dichtslaat. Ik frons mijn wenkbrauwen.
    Lara vervolgt haar dollemanstocht en gooit een glas van het bureau. Ik ben inmiddels wel klaar met de situatie én met de dierenarts die nogmaals met de deur slaand het vertrek verlaat. Zodra Lara gevangen is neem ik haar mee naar huis besluit ik maar als ik dit meedeel repliceert de dierenarts tot mijn verbazing dat ze Lara koste wat kost zal onderzoeken.

    En zo geschiedde als ze Lara, inmiddels de uitputting nabij, uiteindelijk te pakken krijgt. Zo goed en zo kwaad als mogelijk voert de dierenarts een onderzoekje uit. En net als ik komt ze tot de conclusie dat Lara een TIA moet hebben gehad. De artrose, rekken en strekken van het achterstel gaat zonder morren, is niet ernstig genoeg voor ondragelijke pijn. Het hartje hoort goed en de pols is straf. We besluiten dat het genoeg is en we nemen tot ieders opluchting afscheid.

    Thuis gekomen vlucht Lara de tuin in alwaar ze zich verstopt. En tegen het avonduur komt er een heel zielig poesje binnen. Onzeker en aangedaan. Ze is nauwelijks in staat op haar pootjes te staan. Ook het avontuur bij de dierenarts heeft er nogal in gehakt. En niet alleen bij haar.

    zondag 22 januari 2017

    Meten is weten

    Onaangenaam verrast ben ik als blijkt dat niet de elektriciteits- maar de gasmeter vervangen moet worden. Zo heb ik de mededeling niet geïnterpreteerd en het brengt tegelijk een probleem met zich mee. Want de meter hangt in een luikje. Een luikje; zoiets als bij de Chinees. En dat gat in de muur moet, met het oog op de bevestigingsmethode van de meter, nu dus dicht. Een euvel waar ik maar eens een nachtje over slaap. De nieuwe afspraak voor plaatsing is gemaakt en ik heb nog even.

    Uiteindelijk stel ik de klus uit tot het laatste moment. Meer dan een voorbereiding kan het niet worden want de oude meter moet van zijn plek en dat mag alleen door de specialist worden gedaan. Dezelfde vriendelijke monteur als eerst verschijnt aan de deur en hij opent met de vraag of het probleem is opgelost. Ik vertel de stand van zaken, toon hem mijn aandeel en licht toe hoe ik het vervolgens heb bedacht. Als mijn berekening klopt een fluitje van een cent. "En dat heeft u helemaal zelf gedaan mevrouw?" vraagt de vriendelijke monteur als hij het frame bekijkt dat de opening moet dichten.

    De man gaat aan de slag en al snel is de oude meter verwijderd. Het blijkt nog een uitdaging om het frame op zijn plek te krijgen. Met wat duwen en kantelen komen we een heel eind. "Dat heeft u strak gemeten mevrouw", zegt de monteur terwijl hij een flinke klap met de hamer op het frame geeft en het ding op zijn plek schiet. Ik hamer vervolgens nog een flink aantal spijkers ter versteviging van de constructie tot ik de monteur hoor roepen: "vast is vast mevrouw!"

    Met een tevreden grijns om het uitstekende teamwerk kijk ik de monteur aan en zeg: "Dat hebben we knap gedaan, vind je niet". "Ja, mevrouw" lacht hij "maar u moet er nu nog wel even een kastje om timmeren"!





    A sort of homecoming

    maandag 16 januari 2017

    Ergerlijk fantastisch

    Sociale media: ergerlijk en fantastisch. Je privacy naar zijn grootje maar o wat een plezier kun je er aan beleven.

    Twee mensen uit totaal verschillende, desondanks belangrijke, periodes in mijn leven en zoals het voor mij lijkt, uit twee totaal verschillende werelden blijken gelinked. Mijn nieuwsgierigheid is direct getriggerd en herinneringen overspoelen mijn brein. Daar zaten we op zijn kamertje terwijl wij door zijn platencollectie gingen waarmee hij een cassettebandje voor mij vol zou plempen en ik alleen maar dacht: "wanneer ga je me nu zoenen".


    donderdag 12 januari 2017

    Spoorzoeker

    Vandaag blijkt weer hoe allerbelabberdst mijn richtinggevoel is. Ruim op tijd kom ik aan in de stad der steden. En hoewel de organisatie op slechts een steenworp afstand van het station te vinden is presteer ik het om geen minuut te vroeg te arriveren.

    Allerhartelijkst word ik ontvangen met de vraag of ik het heb kunnen vinden. Ik antwoord naar waarheid, en blijk gelukkig niet de enige. De setting is informeel en ongedwongen, en als ik na een uurtje huiswaarts keer vraagt ze aarzelend: "je zal het station toch wel vinden", terwijl door een raam contouren van datzelfde station zichtbaar zijn.

    Harira


  • olijfolie
  • 1½ kg tomaten
  • 1 l water
  • 1 bosje selderie, gehakt
  • ½ bosje koriander, gehakt
  • ½ bosje platte peterselie, gehakt
  • 2 uien, gesnipperd
  • 200 g verse kikkererwten (een nacht geweekt en gaar gekookt)
  • 50 g bruine linzen (gewassen, geweekt en gekookt)
  • 1 mespunt kurkuma
  • 1 envelopje saffraan
  • 1 tl gemberpoeder
  • 1 tl paprikapoeder
  • 1 tl komijnpoeder
  • zout

  • Pureer de tomaten, selderie, peterselie, koriander en ui met een staafmixer.
    Verhit in een pan de olijfolie, en bak de droge kruiden op zacht vuur. Lepel het tomatenmengsel erbij en schenk het water in de pan.
    Breng de soep aan de kook, voeg de kikkererwten en de linzen toe. Breng de soep eventueel op smaak met wat zout en warm het gerecht goed door.
    Serveer de soep met platbrood of naan.


    Officieel hoort deze soep gebonden te worden met een roux, maar ik vind hem perfect zo. De liefhebber kan naar believen kip, rund of lamsvleesvlees (200 g) toevoegen aan het gerecht. Dan dit kruiden met de drogen kruiden en aanbraden alvorens het kruiden-tomatenmengsel en de rest toe te voegen.

    dinsdag 10 januari 2017

    Voor de stilte valt

    De maand voelt als een achtbaan. Als een bron van energie, enthousiast voortrazend over een smal spoor. Eng en uitdagend. Een mengeling van passie, warmte en verwarring. De stilte valt. Oorverdovend.


    Snijbonen met feta


  • 200 g snijbonen, in ruiten gesneden
  • 2 aardappelen, in blokjes
  • 2 tomaten, in blokjes
  • 50 g feta
  • ½ rode ui, gesnipperd
  • 1 teen knoflook, gehakt
  • snuf gedroogde chilipeper
  • sap van ½ citroen
  • scheut witte balsamico azijn
  • 1 el oregano, gehakt
  • 4 el olijfolie
  • zout

  • Verhit olie en fruit de ui, knoflook en chilipeper. Voeg de aardappelen en snijbonen toe en bak een paar minuten al omscheppend op zacht vuur. Schenk het citroensap en de azijn erbij en laat het vocht verdampen en breng op smaak met wat zout. Voeg dan de tomaten en de oregano toe en laat het gerecht afgedekt 15 tot 20 minuten stoven. Verkruimel feta over het gerecht en serveer. 

    woensdag 4 januari 2017

    Ouderdom komt met gebreken

    Het thuisblijven voor je kat mag niet de meest spannende en gezellige bezigheid voor oudejaarsavond zijn maar blijkt achteraf de beste keuze.

    Lara, mijn inmiddels bejaarde viervoeter, houdt zich op het knallend hoogtepunt wonderbaarlijk goed. In tegenstelling tot eerder de dag, wanneer ze zich van elk afzonderlijke ontploffing een hoedje schrikt en ik haar oude lijfje keer op keer zie schokken.

    De rust lijkt een avond later helemaal wedergekeerd. Maar niets is minder waar. Als Lara binnen komt en na oeverloos knuffelen, waarbij neuzen veruit haar favoriet is, met ogen zo groot als schotels en een lam pootje door paniek wordt overmeesterd. Kortsluiting in het hoofdje. Iedere aanraking lijkt teveel en het enige wat ik op dat moment kan doen is haar goed in de gaten houden en hopen dat het snel beter gaat.

    Diep onder de indruk van het gebeuren keert langzaam aan de normale stand van haar ogen terug en staat ze even later wat wiebelig op haar pootjes. Ze nestelt zich voor de nacht in haar stoel. Een nacht die wordt gekenmerkt door onrust. Verschillende keren komt Lara mij luidkeels deelgenoot maken van wat voor haar angstige momenten lijken. Om na een geruststellend praatje en een knuffel de trap weer af te dalen tot de volgende ronde.


    De volgende ochtend vertoont de staart van Lara, normaal strak als een antenne, een bijzonder boog. Ze is timide en grumpy. Ik maak me zorgen en in gedachten neem ik al een beetje afscheid. Lara is nog steeds erg gevoelig en bij elke beweging laat zij zich horen.
    Als een uurtje later de kattenmand klaarstaat voor een bezoek aan de dierenarts kijkt ze me aan alsof ze zeggen wil: "ben jij belazerd", en springt ze met haar staart fier in de lucht met een bons van het bed om er als een haas vandoor te gaan.


    maandag 2 januari 2017

    Een nieuw begin...

    Elke fase in het leven brengt zijn eigen activiteit met zich mee. Dat het bloggen er al enkele geleden is blijkt uit de continuïteit, ofwel het ontbreken ervan. En hoewel het blog al een tijd op de nominatie staat van deleten, blijkt dat met al het bloed, zweet en tranen in het achterhoofd, een brug te ver. Een nieuwe begin biedt tenslotte nieuw perspectief.

    Ik wens jullie veel geluk, liefde en gezondheid voor 2017!


    Curry met asperges en ei


    Pureer voor de kruidenpasta:
  • 1 gesnipperde ui
  • 2 gehakte tenen knoflook
  • 1 gehakte rode peper
  • 25 g gehakte verse gember
  • 1 el korianderpoeder
  • 1 tl venkelzaadpoeder
  • 1 tl komijnpoeder
  • ½ tl fenegriekpoeder
  • ½ tl kurkuma
  • ½ tl kaneel en
  • 1 tl zeezout
  • in een keukenmachine of met een staafmixer.

    Snijd de houtige uiteinden van de asperges en schil ze. Verhit wat olie in een koekenpan en bak de asperges beetgaar.

    Kook 6 eieren in 10 minuten gaar en snijd ondertussen 300 g prei in ringen, 2 tomaten en 1 rode paprika in blokjes. Verhit wat kokosolie in een hapjespan en bak de pasta er een minuutje in. Voeg de prei, paprika en tomaat toe en laat 5 minuten bakken. Schenk de kokosmelk erbij en bak al omscheppend nog 2 minuten door.

    Koel de eieren onder koud water, pel en halveer ze. Schep de curry in een schaal en verdeel er de eieren over.